ماه آفرید بعد از ساعت ها پرسه زدن در کوچه ها و خیابان ها وارد مغازه ی املاکی شد و گفت_ آقا من یه خونه برای اجاره می خواستم.
مرد املاکی_ چقدر پول پیش داری؟چقدر می تونی اجاره بدی؟
ماه آفرید_ قیمت اجاره های این جا دستم نیست،حدودا پیش و اجاره ها چطورن؟
مرد املاکی_ چند نفرین؟
ماه آفرید_ شش نفر. من و اون پنج تا بچه... و با انگشت به بردیا و بچه ها که خارج از مغازه ایستاده بودند اشاره کرد.
مرد املاکی باطعنه گفت_ پس شوهرت کو؟
ماه آفرید_ اینکه شوهرم کجاس از شرایط اجارس؟
مرد املاکی_ببین خانوم تو این شهر عمرا کسی باشه که بخواد خونشو به یه زن تنها با 5 تا بچه بده!!
جواب باقی املاکی ها هم تفاوت چندانی با اولی نداشت.ماه آفرید،کم کم ناامیدی را در خود احساس کرد.
کارن_ ماه جان! ماه جان!
ماه آفرید_ جانم چی شده؟
کارن_ گشنمه.
ماه آفرید سری تکان داد و گفت_ وای اصلا یادم نبود!!بریم الآن بهتون یه ناهار خوشمزه می دم. ماه آفرید یک پرس جوجه کباب سفارش داد که برای بردیا و کارن زیاد هم بود و خودش شروع به آماده کردن شیشه شیر بچه ها کرد.
آن روز برای ماه آفرید روز بدی بود،املاکی ها به یک زن تنها با 5 بچه کوچک خانه اجاره نمی دادند.ماه آفرید دیگر کم کم به این نتیجه رسیده بود که فکر سکونت در این شهر اشتباه بود؛ اما این دفعه بخت با او یار بود و بعد از ساعت ها به مورد خوبی در یکی از املاکی های پرت شهر برخورد کرد.آنطور که مرد املاکی میگفت دو اتاق که در گوشه ای از حیاط یک خانه ی بزرگ قرار دارند می تواند گزینه مناسبی برای ماه آفرید باشد.ساکنین خانه زن و مزد جوانی با دو فرزندشان بودند .
ماه آفرید با نگرانی از مرد املاکی پرسید_ اونا مشکلی با اینکه خونه رو به یه زن تنها اجاره بدن،ندارن؟ و چقدر خوب که نداشتند!
ماه آفرید هنوز آن زن و مرد را ندیده بود ولی مهرشان را در دلش احساس می کرد.
برای خواندن ادامه داستان به تلگرام ما بیایید: @BeautiesofSora