ویلیام ترنر جوان خوش پوش، موفق و ثروتمندی بود. تعلق او به یکی از سرشناسترین خانواده های انگلستان، تردیدی برای هیچکس باقی نمیگذاشت که آینده روشنی پیش رو دارد. اما هم چیز در صبح مهآلوده یکی از روزهای بارانی لندن به پایان رسید. ویل ویلچرنشین شد. زندگی سرنوشت دیگری برایش درنظر گرفته بود.
ویل روح ماجرا جویی داشت. با نامزدش آلیسیا و دوستش روپرت، به نقاط هیجان انگیزی در سرتاسر دنیا سفر کرده بودند: از قایق سواری در آبهای خروشان تا قله بلندترین کوههای جهان. معلوم بود چنین کسی نمیتوانست با سرنوشت جدید خود کنار بیاید. تصمیم گرفت به جای تسلیم شدن در برابر سرنوشت ، زندگی را آنگونه که دوست دارد خودش به پایان برساند. عشق به سراغاش آمد، زندگی تغییر کرد اما در تصمیم او خللی وارد نشد. عشق آن مدت کوتاه زندگی را از شکنجه و تحمل ثانیهها به دنیای زیبایی تبدیل کرد.
لوئیزا، نه زیبا نبود نه جذاب. با پدر، مادر، خواهر، خواهرزاده و پدربزرگ خود در خانه کوچکی زندگی میکرد. مجبور بود برای تامین مخارج خانواده خود کار کند. زمانی که فهمید در قبال پرستاری از مرد جوانی ، حقوق خوبی دریافت میکند تصمیم اش را گرفت که هرطوری هست آن شغل وحشتناک و آن مرد جوان سنگدل را تحمل نماید. زندگی اندک، اندک بدون آنکه احساس کند تغییر کرد. عشق به سراغاش آمد و درک کرد آنچه قبلا بنام عشق میشناخت، حتی یک دوستی ساده هم نبود. چرا که عشق تو را به مخلوق نابتری تبدیل میکند که در راه معشوق نه ثروت، نه سلامتی و نه هیچ چیز نمیتواند جلوی حرکت تو را بگیرد. در راه تغییر عقیده معشوقاش شکنجه شد به عشقاش نرسید. اما عشق به او زندگی دیگری بخشید.
ققنوس عشق آن دو که از بین خاکسترهای دو عشق کهنه زاده شده بود، هر روز قویتر و عمیقتر شد و تا ابدیت پرواز کرد. در مسیر این عشق نه ثروت ، نه فقر، نه سلامتی و نه بیماری و نه هیچ چیز دیگری نتوانست خللی ایجاد نماید. یکی از صحنه های زیبای این کتاب کادوی تولد لوئیزا از طرف ویل بود. آنچه کادو را خاص میکرد، هدیه نقدی قابل توجه آن نبود. بلکه جوراب شلواری زنبوری مورد علاقه لوئیزا بود که ویل علیرغم محدودیتهای فراوان و ناتوانی اش در حرکت، بطور غیر قابل باوری تهیه و شادی غیر قابل توصیفی را به لوئیزا هدیه داد.
و اما علاقه لوئیزا به ویل در تک تک کلمات کتاب جلوهگراست: از تلاش فراوان برای شرکت در مسابقه اسب دوانی- عدم علاقه ویل به آن و ناامید نشدن لوئیزا برای ادامه برنامه های هیجانانگیزخود، شرکت در جشن عروسی آلیسیا علیرغم تفاوت در سطح طبقات مهمانان آن جشن با لوئیزا، فراهم نمودن برنامه های مختلف برای شاد شدن ویل و در نهایت آخرین سفر.
آخرین سفر، سفر عجیبی است. تو عازم سفر بشوی که بدانی عشق زندگیات را در آنجا از دست میدهی. در ابتدای سفر لوئیزا قهر میکند و اصلاً حاضر نیست همراه باشد و در انتها به گونهایی رفتار میکند که انگار نه تا ابد، بلکه برای چند روز از ویل جدا میشود . این کتاب بسیار دلنشین و دوست داشتنی بود.