جودی ابوت دختر زیبا یی نبود. ثروتمند هم نبود. در حقیقت، یتیمی بود که از نواخانه "جان گریر" به بالاترین محافل اشرافی نیویورک راه پیدا کرد. شاید فکر کنید معجزهایی اتفاق افتاد. هیچ معجزهایی در کار نبود، شاید تنها اعجازی که وجود داشت روحیه شاد، سرزنده و جنگجوی او بود که در خط به خط نامهایی که به جان اسمیت" پشتیبان مالیاش مینوشت جلوهگر میشد. عشق، صفا و صمیمیت شخصیت جودی " جان اسمیت" مرموز را بر آن داشت که جودی را از نزدیک ملاقات کند و این آغاز عشقی عمیق و آتشین بین آنها بود. پاداش "جرویس پندلتون" همسری دلخواه و ایدهال بود که شاید خداوند بخاطر قلب مهربان و کمک به همنوعانش نصیب او کرد وسهم جودی خانوادهایی بود که هیچوقت نداشت و در تب و تاب بدست آوردن آن میسوخت. سادگی و صمیمیت جودی حتی روی شخصیت مغرور "جولیا پندلتون" تاثیر گذاشت و جواهر وجود او را از لایههای کاذب غرور خارج کرد و تلالو بخشید.
تصور کن دختر نوجوانی را که از یک یتیم خانه به یک مدرسه اشرافی منتقل میشود و در بین دختران طبقه اشراف قرار میگردد. دخترانی که هر وقت اراده کنند بهترینها برایشان مهیا میشود و او مجبور است راز بیخانمان بودن خود را نه تنها تحمل، که پنهان نماید. هیچ وقت کسی به دیدار او نمیآید. هیچ وقت به مهمانی نمیرود. آیا تحمل چنین شرایطی برای یک دختر نوجوان سخت نیست؟ جودی فقط یک قیم دارد که باید به او نامه بنویسد، بدون آنکه انتظار جوابی داشته باشد. سوال این است ما بزرگسالان چند سال میتوانیم این وضعیت را تحمل کنیم و ادامه دهیم؟
پس دوست من،. معجزه چیزی نیست که در بیرون وجود تو اتفاق بیفتد. معجزه اتفاق خواهد افتاد اما نه آنطوری که تو تصور میکنی. تصور بیشتر ما از معجزه آن است که بخوابیم و صبح آنچه را که در انتظارش بودیم به ما هدیه دهند. ما مردمان عادی، معجزه را امری میدانیم شگفتآور، که بر خلاف قوانین عادی و طبیعی که ما میشناسیم اتفاق بیفتد. در حالیکه معجزه به رویدادی اطلاق میشودکه قدرت الهی در روند منظم و عادی طبیعی دخالت کرده و آن را به ظهور برساند. برای معجزه لازم است صبور باشی، مصایب را تحمل کنی، سعی، تلاش و همت عالی داشته باشی. فضائل اخلاقی نیکو کسب کنی و برای رسیدن به اهدافت سختیهای زیادی را تحمل نمایی.
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) میفرمایند :امْنُنْ عَلَیْنَا بِالنَّشَاطِ وَ أَعِذْنَا مِنَ الْفَشَلِ وَ الْکَوَ الْعَجْزِ وَ الْعِلَلِ وَ الضَّرَرِ وَ الضَّجَرِ وَ الْمَلَلِ؛ سَلِ (خدایا) نعمت سرزندگی و کوشایی را به ما ارزانی دار و از سستی، تنبلی، ناتوانی، بهانه آوری، زیان، دل مردگی و ملال، محفوظمان دار.
اگر بدنبال معجزهایی در زندگی هستی بدون شک این کتاب میتواند دید تو را تغییر دهد. رمانی است که میتوان از آن لذت برد و آموخت