
صدای در چوبی خانه ، و ذهن من که درگیر شده ...
درگیر سال های دور ، سال های خیلی دور .... زمان آبنبات ترش های نیمه مکیده ، چسبیده ته جیب شلوار و آرزوهای سرکوب شده پشت میزهای خط خطی مدرسه . و برش های کیک تیتاب با کولای مشکی گازدار که روی پشتی رو به روی تلویزیون نوش جان کردیم . و مشت مشت پوست شکلات چپانده در جیب کت که اثباتی به اتهام کش رفتن از شکلات خوری روی میز چوبی بودند ... و لبخند های نامحسوس پدر و لبخند های پر مهر مادر . و گرمای سرشار از دل یک خانواده ی شاد که از گرمای زودگذر بخاری نفتی در زمستان بی نیاز بود ....