خیال خوش من
بعد از آن روز که نخواستم واقعی شوی
فهمیدم عمرت به پایان رسیده است
خیالی که عادت شود ، توهمی بیش نیست
و توهم روح را میرنجاند
نمیدانم خیالات را کجا دور بیندازم
شاید باید منتظر باشم
واقعیت جایشان را پر کند
«مریم عبدی »