
آه اي قلب محزون من ديدي كه چگونه سودا رنگ عشق گرفت ! ....
ديدي جغرافياي فاصله را چگونه با نوازش نگاهي مي توان طي كرد و ناديده گرفت ! ...
ديدي رنج هاي كهنه را با ترنمي مي شود يكباره فراموش كرد ! ...
ديدي كه آزادي لحظه ي ناب سرسپردن است ! ....
ديدي كه عشق يك اتفاق نيست ! ...
يك قرار قبلي است ! ... مثل يك تفاهم ازلي ...!