این چندسطر را براساس سالها نوشتن درنشریات وکتابها واستفاده ازتجربه های اساتید واهالی پیشکسوت قلم ایران می نویسم. بیشتر صحبتم با دوستان عزیزواهل قلمی است که به تازگی وارد دنیای نوشتن شده اند.درجاهای مختلف کارهایی را ازنویسندگان جوان ونوجوان می خوانم که بسیار زیبا می نویسند وازخواندنشان لذت می برم.اما دربعضی ازنوشته ها می بینم که اززبان شکسته فارسی یا محاوره استفاده کرده اندو ارزش ادبی نوشتنشان کم شده است.دوستان بهترازجانم که مثل خودم ازنوشتن لذت می برید سعی کنید جملات ونگارشتان را به صورت شکسته ننویسید این سبک نوشتن به معنای امروزی نوشتن نیست بلکه خواندن را برای خیلیها سخت می کند .سعی کنید به جای واژه 《اون》 ،《آن 》 بنویسید وبه جای 《خونه》 کلمه خانه را به کارببرید.هیچ نویسنده بزرگ وموفقی تا به حال از زبان شکسته درنوشتن استفاده نکرده است.این موضوع مهمی درآیین نگارش است.پس سعی کنید حرفه ای بنویسید تا دیگران ازنوشته های شما لذت ببرند......