نگهبانان

شخصیت‌ها:

* رابرت: شمشیرزنِ وفادار و قدرتمند.

* الیزابت: نگهبانِ آتش (که با یک بیماریِ مرموز دست‌وپنجه نرم می‌کند).

* آنا: تلپات (که حقیقتِ تلخِ بیماری را می‌فهمد).

* جاناتان: پسرِ نویسنده (که قدرتِ نوشتنِ واقعیت را دارد).

### فصل اول: وعده‌ی شمشیر و شعله

در دنیای آرکانیا، رابرت و الیزابت نمادِ عشقِ جاویدان بودند. رابرت با شمشیرش از مرزها محافظت می‌کرد و الیزابت با آتشِ خود، گرمایِ سرزمین را تامین می‌کرد. آن‌ها در کنارِ دریا، زیر نورِ ماه، به هم قول دادند که تا ابد با هم باشند. اما در پسِ آن لبخندها، رازی تاریک وجود داشت؛ الیزابت هر روز ضعیف‌تر می‌شد.

### فصل دوم: سایه‌ی بیماری

آنا، با خواندنِ فکرِ الیزابت، متوجه شد که آتشِ او دیگر فقط برای گرم کردن نیست، بلکه دارد از درونِ بدنِ خودِ الیزابت تغذیه می‌کند! بیماریِ الیزابت، "سوزشِ درونی" بود؛ یعنی قدرتِ آتشِ او داشت روحش را می‌سوزاند. الیزابت این موضوع را از رابرت پنهان کرد تا او را نگران نکند. او با هر لبخند، در واقع داشت با تمامِ وجودش مبارزه می‌کرد.

### فصل سوم: قلمِ بی‌رحم

جاناتان که به دنبالِ نوشتنِ یک داستانِ حماسی بود، از بیماریِ الیزابت خبردار شد. او با خود فکر کرد: *«اگر من بنویسم که این عشق شکست می‌خورد، چقدر داستانِ من زیبا و پردرد می‌شود؟»* جاناتان با نوشتنِ جملاتی مثل «آتشِ الیزابت رو به سردی گرایید»، باعث شد که بیماریِ الیزابت ناگهان شدت بگیرد و او به شدت ضعیف شود. رابرت که متوجه شده بود، با تمامِ وجود برای نجات او می‌جنگید، اما هیچ شمشیر و سلاحی نمی‌توانست جلوی یک "نوشته" را بگیرد.

### فصل چهارم: سقوط به تاریکی

الیزابت در اوجِ یک نبرد، در مقابلِ چشمِ رابرت، از شدتِ بیماری و حمله‌ی دشمنان، سقوط کرد. شعله‌های او خاموش شد و قلبش از حرکت ایستاد. رابرت با فریادی که آسمان را شکافت، خود را به او رساند. آنا با خواندنِ ذهنِ رابرت، فقط درد و ناامیدیِ مطلق را حس می‌کرد. الیزابت به لبِ مرگ رسیده بود و رابرت، شمشیرش را به زمین کوبید و در برابرِ تاریکیِ دنیا ایستاد.

### فصل پنجم: معجزه‌ی تولد دوباره

در لحظه‌ی ناامیدی، جاناتان که از دیدنِ این دردِ واقعی پشیمان شده بود، با گریه شروع کرد به نوشتن. او می‌دانست که باید با "مرگ" بجنگد. او روی کاغذ نوشت: *«آتشِ عشق، قوی‌تر از مرگ است؛ شعله‌ای که از خاکستر برمی‌خیزد!»*

همزمان، قدرتِ "تخمِ آتش" در درونِ الیزابت با جمله‌ی جاناتان یکی شد. یک انفجارِ طلایی رخ داد. الیزابت، درست مثل یک ققنوس، از میانِ خاکستر و مرگ برخاست. او نه تنها زنده شد، بلکه بیماری‌اش هم با آن شعله‌ی جدید پاک شد.

### فصل ششم: اتحادِ ابدی

جنگ تمام شد. جاناتان یاد گرفت که قدرتِ خود را برای ساختنِ استفاده کند، نه برای تخریب. رابرت و الیزابت، پس از گذشتن از آن روزهای سخت، در کنارِ هم، در همان ساحلی که اولین وعده را داده بودند، با حضورِ آنا و جاناتان، ازدواج کردند. رابرت با شمشیرش و الیزابت با شعله‌هایِ شادی‌بخش، شروع کردند به نوشتنِ یک فصلِ جدید برای زندگی‌شان؛ فصلی که در آن، عشق بر هر نوشته‌ای پیروز می‌شد.