آن دم

صدای بلندت را میشنوم ، آنقدر بلند که دیگر صدای خودم رو از یاد برده ام ،گوشهایم را میبندم با هر چه دارم با هر چه که از تاراج تو بر جا مانده ،اما باز صدایت را میشنوم اینبار بلندتر و رساتر صدایت در درونم تکرار میشود و تکرار میشود، فریاد میزنم ،انگار با هر فریاد صدای تو را به بیرون میریزم، اکنون صدایم اینجاست ،وای که چقدر صدای زیبایی دارم چقدر موزون و آرام هست و چقدر مرا یاد صدای تو می اندازد