...

قله، جایی ست که به آن تعلق دارم.

از اینجا که هستم، ابرها مرا یاد چیزی می‌اندازند که روحم با آن گره خورده‌است ؛

به پرواز دسته‌جمعی هم‌نوعانم بر فراز آبی آسمان می‌نگرم.

آسمان مرا می‌خواند...

و من، تنها می‌توانم از میان میله های بی‌رحم به تنهایی خود خیره شوم.

پسر بچه ای را دیدم.

سرگرم بازی در اطراف جایی که می‌دانم نامش قفس است اما برای من معنایی جز تنهایی ندارد.

ابرها از دور ، پرواز را در ذهنم تداعی می‌کنند.

پرواز بر بلندای مرتفع ترین آرزویم :)

از : #برکه

به: #مجهول