گذشتن عمر...‌

سکوت سهمگینی میان من و آیینه بر قرار است
گویا انتظار دارم دستی از ان سوی یقه‌ام را بگیرد و سیلی حواله‌ی صورتم کند
مرا به خود بیاورد "که ای نادان وقتت دارد اتمام می‌یابد عجله کن"
به انعکاسم خیره میشوم
صورتم را می‌نگرم آیا هنوز وقت است؟
می‌شود ادامه داد؟
یا باید به ایستم...
به ایستم و ببینم سرنوشت چه چیزی را برایم معین می‌کند..