
دارم فکر میکنم
فکر....
فکر.....
و باز هم فکر میکنم
به آینده ی نا معلومی که برایم ساخته اند
به آرزو هایی که من به دنبالشان هستم و آن ها از من فرار میکنند
به ممی فکر میکنم که آن را کشتند!
آری درست است من را کشتند
با چه چیزی صلاح سرد یا صلاح گرم؟
نمیدانم حرف ها جزء کدام صلاح ها هستند
آری درست است آنها من گذشته را با حرف هايشان کشتند با نگاه های سنگین شان
آن ها چه کسانی اند؟
عه از آنها فقط آنها باقی بماند کافیست هر حرف اضافه ای درباره شان آن ها را بیشتر میکند دنیا را تاریک تر
فکر میکنم آیا میشود به آرزو هایم برسم
برای هر کس دیگر ممکن است ولی برای من با وجود عدهای که حتی اجازه صحبت کردن به من را نمیدهند نمیشود!
من باید چه کنم؟
فرار!
آری فرار بهترین راه ممکن برای من است!
......
.........
...
اوه نه خدای من!
یک بار امتحانش کردم اما گیر افتادم!
وایی نه
وقتی یاد آن روز میوفتم تمام سلول های مغزم درگیر میشوند
سرم درد میگیرد
با کسی که نباید دست در دست از خانه بیرون زدم
سوار یکی از تاکسی های زرد رنک شدیم
دو برابر کرایه حد معمول را پرداخت کردم
همه از جیب من رفت شبی را در خانه ای متروکه گذراندیم
اوه خدای من فردای آن روز زندگی ام تباه شد از هم پاشیدم خرد شدم به معنای واقعی من مردم
کسی که هم سفرم بود به آنها خبر داده بود که کجا هستیم و این یعنی خنجر زدن از پشت
چند روز بعد جایم را پیدا کردند
بکن نکن ها دو برابر شد
مراقبت ها بیشتر
سر و صدا ها چند برابر
و من را این گونه کشتند