منی تنها

تنهایی مانند کاغذی باطله میان کاغذ هایی سفید است

خودشان می‌دانند تبدیل به باطله خواهند شد اما برای نا امید کردن تو هر کاری می‌کنند و این است رسم زندگانی تنها مردگان عاشق می‌شوند

جسم برای دنیاست و روح برای هردو دنیا

ما زندگی اشتباهی را دنبال می‌کنیم و ادامه می‌دهیم و پایانی را به جان می‌خریم هرچند شیرین ولی متعلق به دیگریست

اگر به عقب برگردیم و زندگی خودمان را پیدا کنیم پایانی را می‌بینیم که برای خودمان است نقش اصلی خودمانیم

احترام را موقعی خواهیم دید که خودمان محترم باشیم