
ود یگر نه نفسیست نه آهی فقط یک قلب پر از حسرت
تنهایی و درد نه انتظار میرود کسی خریدارش باشد نه میتوان به فروشش گذاشت دل دست دوم به درد چه کسی میخورد آخر دل شکسته و داغون!
هنوز درد میکشد این دل بیچاره برای ذره ای محبت از طرف تو قلب نام گرفته است چنان نحیف و شکننده است که با کوچکترین بی مهری صد تکه میشود قلب است نه باربر غم
این قلب هم درد میشکند اما مگر قلب استخوان دارد! دقیقا چرا درد میگیرد و میشکند چقدر استخوان درون آن یک ذره جا میشود که با هر حرف کوچک میشکند این آدم بزرگا را هرگز درک نمیکنم آنها زود قلبشان میشکند آنا برای جبران قلب دیگران را میشکنند من نمیخواهم بزرگ شوم کودک بمانم و قلبی نشکنم حال که قلبم شکسته است بگذار درد بکشم کسی را به این درد دچار نکنم
میدانم شکستن قلب درد دارد دردی که نه میتوان توصیف کرد نه میتوان نوشت فقط باید آه کشید و رد شد
درد یک قلب شکسته را نمیتوان جبران کرد تسکین هم پیدا کند باز هم ردش باقی خواهد ماند و دوباره از همان جا دو نیم میشود
اه این روز ها میدانیم که چقدر شکستن قلب درد دارد اما باز به شکستن ادامه می دهیم مگر چه به ما میرسد؟
به جز آه درد افسوس حسرت دگر چیزی اید کسانی که چکش به دست منتظرند کسی سر راهشان بیاید و قلبش را خرد کنند میشود؟
آه
نفس تازه میکنم تا بتوانم بیشتر بنویسم اما
کلمات از هم سبقت میگیرند تا در این متن جا شوند برای همین خیلی از واژه ها جا میمانند
کلمات یکی پس از دیگری در سرم رژه میروند نوشتنشان گاهی سخت و گاهی آنقدر آسان است که از نوشتنشان پرهیز میکنم