مثل مردابی که نیلوفر نداشت
حال من بد بود کسی بادر نداشت
آنقدر به غم های بی پایان خندیدیم
خندیدیم که دگر باور کردند بی غمیم
ما زادهی غمیم و هرگز این را نفهمیدند
حال مان بد بود تظاهر کردیم
حال خوب مان را با عالم و آدم قسمت کردیم
در تنهایی ها اشم ریختیم
در شلوغی خندیدیم
برای اینکه کسی ناراحت نشود از ناراحتیه ما
اما حیف اشتباه میکردیم آنها از گریه های مان شاد میشدند
و ما نا خواسته این شادی را از آنها میگرفتیم
دلم میسوزد برای منی که همه چیز را درک میکرد
و آخر این درک مرا میکشد
دلم لک زده برای خنده های کودکی
گریه های بی دلیل
چشم و همچشمی های بی کینه
قهر هایی که هیچ چیز پشت خود نداشتند
دلم آن روز ها را میخواهد
روز هایی که حال مان خوب بود
زندگی میکردیم
اما حالا هر روز میمیریم و
خلاصه ی داستان مان خواب و بیداریست
روز ها خوابیم شب بیداری میکشیم
جای شب و روز عوض شده است؟
یا ما بچه های سرحال قدیم نیستیم
دلم خوابی چند ماهه میخواهد شایدم چندین سال
بیدار هم نشدم مهم نیست فقط میخواهم بخوابم
خوابی که از من فراریست و برای دقیقه به چشمانم امدنش التماس میکنم
با قرص خواب این مشکلم حل میشود؟؟
امتحان کردم برای من جوابی نداده است
آنقدر وانمود کرده ایم به خوب بودن دیگر هیچ کس حال بدمان را باور نمیکنند
ولی من از کسانی که به خنده هایم حسادت میکردند
غمگین تر بودم و نفهمیدند
و من....... ما
جوانان این نسل بهترین بازیگرانی هستیم که قرن به خود دیده است
گاهی آنقدر خوب نقش بازی میکنیم که خودمان هم باور نمیکنیم حال مان خوب نیست!!!!!!!
از حال خود بی خبریم!!
راستی از حالم پرسیده بودی؟
حال من
چون مردی شاهد اعدام فرزند خویش
چون مرده ای که نه در بهشت نه در جهنم راه ندادنش
مثل آن کوه شنی عظیم که طنهی طوفان خورده
همینقدر ساده است توصیف حال من !!!!
به امید آن روز که جوانی آرزو به دل نمیرد
به امید روزی که تنها نگرانی تان شام چی بخورم باشد
و آن قدر خوش باشید که حتی نام غم را یادتان نباشد
حافظه تات چیز های خوب را جذب و هرچه خاطره بد است از یاد ببرد
آرزوی سرزمینی شاد جوانانی موفق و پیروز با دلی شاد