بدون نام

هر چه کردم نتوانستم خاطرات را دار بزنم
حالا خودم را به طناب دار آویزان کرده ام
حالم بد است
آخر جای خاطراتت درد می‌کند
جای بوسه هایت حتی از زخم شمشیر کشنده تر است
چیزی در درونم شکسته است
مگر قلب استخوان دارد که می‌شکند؟
نمیدانم اما احساس میکنم فشرده شده است
تنگ شده تاریک شده است
درد می‌کند جای تمام دوستت دارم های دروغینت
گوشم کر شده است
به جز صدایت چیزی نمیشنوم
بلکه بهانه ای برای آمدنت شود تا حرف دیگران را به من بفهمانی
چیزی از من کم شده است
به نام تو
چیزی را از دست داده ام
به نام احساس
بی حس شده ام
و ما بی حس شدگان چه هزاران خنجر دیگر بر پشت ما فرو کنند چه یکی به حال من هیچ تعصیر ندارد
می خواهم خاطراتت را که از من جدا نمی‌شوند بسوزانم
فندک را با دست چپ گرفته ام
بطری بنزین با دست دیگر
روی خاطراتت بنزین ریختم
به دور بر نگاه میکنم بلکه بیایی اما خبری نیست
فندک را روشن میکنم دوباره نگاه میکنم قصد آمدن نداری مگر؟
فندک را که روی خاطراتت انداختم
خودم سوختم
میدانم نه تو را نه خاطراتت را نمیتوانم
فراموش کنم بنابر این
خودم را می‌سوزانم
در آتشی به نام دل تنگی من سوختم و من و همراه من کسی به نام من سوخت