اندکی از دل...

گاهی دلم یک نفر را می‌خواهد که با وجود همه اشتباهات و خطا‌هایم بنشیند به‌خندد شاد باشد و شادم کند....
کسی که هرچه هم شد استکانی چای دم کند و بگوید " عیب نداره بیا چا بخور"
نمیدانم شاید همه‌ی ما چنین شخصی را در زندگی لازم داریم....
درک بالایی گاهی واقعا خفه ام می‌کند مثلا همین حالا درسرم این موضوع که براس چند نفر این چنین بوده ام میچرخد....
فکر که میکنم برای همه همین گونه بوده‌ام
برای هر کس که دوستم داشته و دوستش داشته‌ام...
هرکسی که خطا کرده را با یک لبخند بخشیده‌ام حتی آنهایی را که عذر‌خواهی نکرده‌اند...
نمیدانم...
اما کن یک نفر را که مانند خودم عشق بورزد و مرا با وجود همه کس و همه چیز ببخشد و دوست بدارد را از ته دل می‌خواهم شاید این تنها آرزویم باشد که هرگز از ان پشیمان نشوم...

° °
> ) <
° °