خونواده ما از اون خونوادههای همیشه شلوغه. بابا که همه چیزو میسپره به مامان، مامان هم با کارای خونه و بیرون دست تنهاست، من و داداشمم که فقط تو گوشی و بازی غرقیم. نتیجه؟ همه قبضها و قسطها میمونه برای لحظه آخر، یا بدتر از اون، فراموش میشه!
یادمه یه روز وسط تابستون بود که برق خونه قطع شد. تو گرمای ۴۰ درجه نشسته بودیم و منتظر بودیم بابا برگرده. وقتی برگشت و دید برق نیست، گفت:
قبض برقو کی داده؟
مامان با عصبانیت گفت تو قرار بود بدی!
بابا جواب داد:
من؟ مگه نگفتم تو پرداخت کنی؟
منم که تو اتاق نشسته بودم، از ترس چیزی نگفتم، ولی تو دلم گفتم: کی حواسش به این چیزاست؟!
بعد از اون ماجرا، مامان تصمیم گرفت یه راهحل پیدا کنه. یه روز دیدم داره تو گوشی چیزی سرچ میکنه. گفتم: مامان، دنبال چی میگردی؟
گفت:
یه سیستمی که خودش قبضها رو پرداخت کنه، دیگه نمیخوام استرس داشته باشم.
همون موقع با پیمان آشنا شدیم. مامان پیمان رو فعال کرد و از اون به بعد، انگار خونهمون آروم شد. نه دیگه دعوایی بود، نه نگران خاموش شدن چراغا بودیم. یه بار که بابا گفت: قسط وامو دادیم؟
مامان با خونسردی جواب داد:پیمان داده!
الان دیگه همهمون پیمان رو میشناسیم. حتی وقتی پیامش میاد که مثلاً قبض گاز پرداخت شده، بابا با لبخند میگه:
پیمان بهترین عضو خونوادهمونه!