فقر.....

بوی گند فقر عطر خوب جوانی را تباه میکند

و ثروت قدرت زنده کردن دارد

حتی یک درخت خشکیده پیر را

دوباره جوان خواهد کرد

پس حق دارد

آنکس که پول را

به بهای گزاف شرافت می‌خرد؟!؟

نمی‌دانم سوال قدیمی شومی است

ولی میدانم که این سوال بنیادی تر از ظاهر ساده خویش بوده و هست

زمانی که فقر تنها یقه روزگار تو را می‌گیرد

جوان مرد بودن کار سختی نیست ولی

فقر خاصیت غریبی دارد

شبیه به شرخری میماند که بیش از آنچه باید بگیرد را از تو طلب میکند

گاهی جان شیرینت خودت را که نه

آرزوهای خوابیده در نگاه کودکت را

و یا احترام نگاه همسر

شاید آسودگی نسبی دوران پیری والدینت را

نمی‌دانم هر چه هست

در نهایت دم رفتن شرافت تو را نیز خواهد برد

و اینجاست که سوال قبل

عمقی عمیق پیدا می‌کند

تا آخرین نفس میجنگی یا از ابتدا

دروازه روحت را برای غارت این شیطان باز میکنی؟!؟