شبیه....

شبیه به چیزی که نه قیمت مشخصی دارد

نه کارایی اش معلوم است

مانده در کنج گنجه خاک میخورم

با امیدی واهی برای دیده شدن

آرزوهایی که روبه پوسیدگی است

و زمانی که از شدت تنگی

بر قامت زندگیم زار می‌زند

زیبایی که پسندیده نشد

نه آنقدر که حداقل کسی را مجنون کند

اکنون روبه افول است

این بار حتی در چشمان خودم

و چه خاطرات زندگی نکرده ای

که در حد یک صبحانه ساده می‌نمود

تقدیر نذر تنگ بود

یا روزگار بی حوصله

که سهم من از زندگی چشم انتظاری بود

بی حاصل و تلخ همچون قهوه ای تازه دم کرده

ولی بی رمق، بی رمق همچون قدم هایم در این دوران

که شبیه کودکی است که از بس در پی دویده دیگر رمقی برای بازی ندارد

نظرت