- مامان فکر کنم S20FE گزینه بهتری باشه برات از A71.
- مامان فکر کنم باید یه note 20 ultra بخرم که بتونم ولاگ تولید کنم توی یوتیوب!
روزایِ من پر شده از نقد و بررسی گوشیهای مختلف؛ تقریبا به طورهمزمان همه خانوادم درگیر خرید گوشی شدن و فیلمی نمونده که من از نقد و بررسی و آنباکس گوشیهای جدید ندیده باشم. روز به روز گوشیهایی میاد که باعث میشه به آپشنهای جدیدتری که میتونه به زندگیم اضافه کنه فکر کنم و خواستارش باشم.
همین چند وقت پیش از یوتیوب به عنوان مربی شخصی برای آرت زدن روی قهوه استفاده میکردم و هر کس خونه ما میومد، بدون استثنا باید شنونده منوی اختصاصی من میبود؛ کاپوچینو، لاته، ماکیاتو، آمریکانو، اسپرسو کن پانو، کدومو بدم؟
قیافه فرد مقابل بعد از منوی پیشنهادی من:I
یه قهوه نرمال لطفا!
سرد باشه، گرم باشه، ولرم باشه، بزرگ، کوچیک و....
قیافه فرد مقابل: :`(

بنظرمن دوستی فراتر از یک احوال پرسی سادهست. از اونجایی که در سن ۲۴ سالگی تبدیل به آدم درونگراتری شدم، شاید بهترین دوست من توی دوران کرونا یوتیوب بود و هست. حداقل جز "سلام چه خبر" حرفای بیشتری برای گفتن داره.
توی این دوران کرونا مادر و پدر من، رسماً روزی نیست که صدام نکنن و نگن: " مریم یه تراکنش بزن توی ۷۲۴، مریم اسنپ بگیر، مریم این چیه اومده رو گوشیم؟" انقد صدای خودمو شنیدم، دعا دعا میکردم کاش اسمم زودپز بود، حداقل مادربزرگم هرازگاهی صدام میزد دیگ پز! (اسم ابداعیِ دهه ۲۰ ه.ش و تصورشون از زودپز)
بعضی وقتا هم که خونه در سکوت کامله و یهو صدای گوشی مامان میاد "به پیچ آشپز ایرونی خوش اومدید" و اون موقع است که باز صدای مامان به گوش میرسه که میگه "مریم بیا این طرز تهیه رو ببین."
بعضی وقتا هم بهم میگه :" مریم بالاخره گوشی چی بخرم؟" و من دوساعت از چیپست و اسنپداگون و تفاوت گوشیهای مختلف و ظرفیت باتریهاشون براش توضیح میدم و آخرش میگم: نظرت چیه؟
میگه :"مادر، من چه میدونم چی میگی هرچی خودت میدونی!
از حق نگذریم به این فکر کرده بودم که برای مامانم یه آیفون SE بگیرم، ولی بعدش گفتم حالا سه سال باید آموزش های پس از خرید داشته باشم…
تقریبا ۹ یا ۱۰ ساله بودم که اولین گوشیم رو خریدم. هیچکس هیچ آموزشی بهم نداد و خودم یاد گرفتم با هر اَپی کار کنم، بعد از چند وقت میتونم به اصطلاح "تهشو دربیارم".
یوتیوب باعث شد من هر روز قهوه های خوشمزهتری بخورم و حرف های مشترک بیشتری برای گفتن با بقیه داشته باشم. حتی دوستایی داشته باشم که بدون اینکه خودشون خبر داشته باشن دوستای من باشن.
کرونا و قرنطینه باعث شد هر شهروندی، توی هر سن و هر شخصیتی که هست و هرجا که ساکنِ، فقط با داشتن یه گوشی، با اجتماع در تماس باشه و کلی دنبال کننده داشته باشه و یا خیلیهارو دنبال کنه، باهاشون فکر کنه، بخنده، گریه کنه، حرف بزنه.
شاید مفهوم "دوست" در دنیای من آموزش و یادگیری باشه، آدمهایی که مایل ها از هم دور هستن ولی میتونن به هم یاد بدن و کیفیت زندگی رو برای هم مطلوب تر کنن.