.
.
داخل یک اتاق تاریک و دربسته و بیپنجرهایم که آیندگان بیرونش ایستادهاند و قراره نتیجه کاری که ما امروز داخل اتاق میکنیم رو تحمل کنند، و منتظرند تا ببیند چه میکنیم، اما نه صدای اونها به ما میرسه که از آینده بمون بگن باید چه کنیم و نتیجه هرکاری چطور خواهد بود، و نه صدای ما به اونها میرسه که بگیم در بنبستیم و نمیدونیم چه کاری نتیجه خواهد داشت. ما آرزو داریم از اتاق بیرون بریم، نه برای آزاد کردن خودمون، بلکه برای اینکه بفهمیم باید چه میکردیم