نیست و هست

حالا دیگر چیزی مانع آن دو برای زندگی بدون ترس نبود‌. همه‌چیز طبق روال ادامه داشت تا اینکه آخر هفته شد. علی در اتاقش خواب بود که سینه‌اش را گرفت. کم‌کم شروع به سرفه کرد. به قدری زیاد شدند که بیدار شد و دنبال اسپری‌اش گشت. یادش آمد که وقتی با مادرش بازی می‌کرد افسانه آن را قایم کرد. به اتاق زن رفت، با خودش گفت که مادرش خواب است و بهتر است در نزند. اما سرفه امانش نمی‌داد. چندبار در زد ولی صدایی نیامد. آن را آرام باز کرد. روی پنجه‌هایش راه رفت و وارد شد. زن پتو را کامل روی سرش کشیده بود. کودک چند‌باری صدایش کرد ولی جواب نداد. پتو را آرام برداشت و دید چند بالش زیر آن است. با خودش گفت: «پس کجاست؟» پشت رگال را هم گشت ولی کسی نبود. به آشپزخانه و سرویس‌بهداشتی هم سر زد اما چیزی پیدا نکرد. همه جا را گشت تا اسپری را پیدا کرد. رفت و خوابید. فردایش چیزی به روی زن نیاورد. نصف شب صدای ضعیفی شنید. صدا از اتاق مادرش می‌آمد. گوشش را به دیوار چسباند. افسانه درحالیکه می‌خندید با کسی صحبت می‌کرد. مدام اسم مردی را می‌آورد. اخم‌های پسر توی هم رفت. شب‌های بعد هم باز همین اتفاق افتاد. روزی کودک عزمش را جزم کرد و از افسانه پرسید که آن مرد کیست. مادر که دیگر جایی برای انکار نداشت گفت که شبنم او را معرفی کرده و مردی مسئولیت‌پذیر و خانواده‌دوست است. پسر از توضیحات قانع نشد و از مادرش خواست که رابطه‌اش را قطع کند. همین نقطه‌ی اختلاف آن دو شد. افسانه خیلی فکر کرد تا آخر تصمیم گرفت او را پیش روانشناس کودک خبره‌ای ببرد چون دلش می‌خواست سایه بالاسر داشته باشد. خیلی گشت تا توانست آنی را که می‌خواهد پیدا کند. قبل از بردن فرزندش همه‌چیز را به مشاور گفت و او هم قول داد ظرف چند جلسه مشکل را حل کند. از آن به بعد علی مرتب به آن مرکز می‌رفت. جلسات مشاوره از چیزی که گفته شده بود بیشتر شد. در نهایت مادر طلاهایی که آن مرد برایش خریده بود را نشان کودک داد. حتی گفت که شرط ازدواج آن دو قبول مسئولیت فرزندش هم بوده که طرف مقابل قبول کرده است. مشاور هم با روشی که در پیش گرفته بود علی را راضی کرد.‌ حالا دیگر همه‌چیز مهیای وصلت آن دو بود. روزی که آن دو به محضر رفتند وقتی داماد می‌خواست عقد‌نامه را امضا کند پسر شرط دادن حق طلاق به افسانه را پیش کشید. مرد لحظاتی سکوت کرده و به چشمان کودک زل زد تا اینکه آن را هم پذیرفت و زیر سند را امضا کرد. هر سه خوشحال بیرون رفتند و فردایش مادر و پسر به خانه‌ی جدید اسباب‌کشی کردند.‌