تلخند

گارسون با خنده همان‌جا داشت پول‌ها را می‌شمرد که سالن‌دار صدایش کرد. وقتی پیش او یعنی مهدی رفت با چشم‌غره خواست پول‌ها را در جیبش بگذارد. او در حالیکه انگشت اشاره‌اش را سمت پسر تکان می‌داد گفت: «چندبار بگم جلوی مشتری انعانمو نشمر؟. زشته، دیگه نبینم اینکارو بکنی‌ها.» محسن گفت چشم و به آشپزخانه برگشت. سر همکارانش توی گوشی‌هایشان بود. در همین حال فکر دید زدن دزدکی آن مشتری ذهن محسن را قلقلک داد. او در را کمی باز و از دیدن آن دختر لذت برد. آن مشتری هم وقتی این را فهمید به شانه‌ی دوستانش زد و همگی به محسن چشمک زدند. گارسون در را بست و موبایلش را درآورد. داشت در اکسپلورر اینستاگرام خودش را سرگرم می‌کرد که آن دختر را دید. سریع روی آن ریلز زد. پیج او بالا آمد. نامش نسترن بود و کلی دنبال کننده داشت. بلافاصله او را فالو کرد. شروع کرد به لایک کردن و پیام دادن. آنقدر سرگرم اینکار بود که حواسش به اطراف نبود. در‌همین‌حین صاحب رستوران دم در ایستاد. کلی بار توی ماشینش بود. هر چه پسر را صدا زد او را ندید. اخم‌هایش تو هم رفت. به آشپزخانه که رسید محکم در را باز کرد. محسن تا او را دید صورتش سرخ شد. مدیر رستوران که عصبانی بود گفت که بار آورده اما هر چه محسن را صدا کرده نیامده. از او خواست موقع کار سرش توی موبایلش نباشد و هر دو دم در رفتند. پسر بار را دم انبار برد و خالی کرد اما یادش رفته بود نت گوشی‌اش را خاموش کند. می‌خواست برگردد که گوشی‌اش صدا کرد. نسترن جواب پیامش را داده بود. گارسون داشت آن را می‌خواند که مدیر رستوران سر رسید. این بار رو به او گفت که اگر این حرکت تکرار شود از حقوقش کم می‌کند. پسر گوشی‌اش را بی‌صدا کرد و دنبال او راه افتاد. شب در خانه تا دیر وقت داشت به نسترن پیام می‌داد که خوابش برد. در خواب دید که بازوهای آن دختر را گرفته و دارد او را می‌بوسد. بالشی که توی دستانش بود را به سینه‌‌اش فشار داد و غلت می‌زد که با صدای جیغ از خواب پرید.