الماس

با دستگیر شدن مرد مزاحم مادر و پسر با خیالی راحت رفت‌وآمد کردند. روزی برای زن پیامکی آمد تا همراه فرزندش در دادگاه حاضر شود. او هم تاریخ تعیین شده را در تقویم علامت زد. بالاخره روز موعود رسید. موقعی که مرد با دستبند به بازداشتگاه مجتمع منتقل می‌شد خواست تا با پسرش چند لحظه خصوصی صحبت کند. با شنیدن این جمله زن دست کودک را سمت خودش کشید. علی اما پایش را سمت پدر چرخاند و ملتمسانه به افسانه نگاه کرد. مادر دست پسر را رها کرد. کودک پیش مرد رفت. مرد خلافکار شانه‌های پسرش را گرفت و خواست که علیه‌اش شهادت ندهد. علی تا این را شنید سرش را تکان داد. مامور آمد و متهم را به بازداشتگاه برد. ثانیه‌ها می‌گذشتند و افسانه برگه‌ای که دستش بود را فشار می‌داد. بلند شد تا آب بخورد که صدایش زدند‌. لبخندی زد و زبانش را دور لبهایش چرخاند. در شعبه‌ وقتی خواست علیه همسر سابقش شهادت دهد مدام دست مشت کرده‌‌اش را به تریبون می‌زد. گاهی صدایش می‌لرزید و دستش را روی گلویش حرکت می‌داد. پس از زن نوبت کودک شد. او هم از اتفاقی که برایش افتاده بود گفت. در نهایت متهم از خود دفاع کرد. او هنوز مصر بود که اگر به افسانه برگردد می‌تواند زندگی‌اش را از نو بسازد و قصدش تنها ارتباط با پسرش بوده. مرد زن را به خاطر گرفتن حضانت کودک از او مقصر کارهایش می‌دانست. قاضی با نگاه به هر سه آنها چیزهایی را در پرونده نوشت. از شاکیان و متهم خواست فعلا بیرون باشند. زمانی که آنها بیرون بودند زن کودک را آن طرف سالن برد. مرد اما درحالیکه با دستبندش بازی می‌کرد از آن دو چشم برنمی‌داشت. وقتی دوباره صدایشان کردند قاضی مرد خلافکار را بابت مزاحمت، تهدید و خشونت به اشد مجازات محکوم کرد. پسر تا این را شنید دست افسانه را فشار داد. زن که دیگر صدایش نمی‌لرزید تشکر کرد و از آنجا خارج شد. سه هفته بعد مادر مطلع شد که همسر سابقش درخواست تجدیدنظر داده است. با خودش گفت که نمی‌خواهد در جلسه نهایی حاضر شود. در نهایت پس از گذشت یک ماه و نیم فرجام‌خواهی مرد خلافکار رد شد.