میگه هر چی دوست داری بنویس، تقصیری نداره.

اگه
می دونست که تو دلم چی میگذره، اگه می تونست از پشت چشمهام ببینه اون دورها چه خبره، چی شده، هیچ وقت همچین پیشنهادی نمی داد.
بله، گناهی نداره.
اینکه من این ساعت شب خیلی آروم و نامحسوس از روی تخت خواب بلند شدم و خونه را ترک کردم و اومدم داخل یک انباری خالی روی زمین نشستم، همه از هیاهویی میگه که درونم در جریانه