
به طور کلی، در همه انواع اعتیاد، فرد عادت به فرار کردن از احساسات و مشکلات خودش و پناه بردن به اعتیاد دارد. معتادان به عشق نیز از این قاعده مستثنی نیستند و برای فرار کردن از مشکلات و جنبه های مختلف زندگی، به عشق روی می آورند و تمام تمرکز خود را روی موضوعات عاطفی می گذارند تا مشکلات را فراموش کنند. هرچه اعتیاد فرد به عشق بیشتر باشد تمرکزشان بر زندگی، احساسات و نیازهای خودشان کمتر می شود و به اصطلاح در رابطه غرق می شوند به طوری که حد و مرزی بین هویت و شخصیت خودشان و شریک عاطفی شان مشخص نمی شود.
بیشتر از همه افرادی دچار اعتیاد به عشق می شوند که در کودکی محبت کافی دریافت نکرده اند و دچار کمبود توجه هستند. دلیل آن هم می تواند خود کم بینی و کمبود عزت نفس باشد که وابستگی شدید به عشق را به دنبال دارد.
البته با توجه به نیاز طبیعی انسان به عشق ورزیدن و روابط عاطفی، تشخیص اعتیاد به عشق و رابطه عاشقانه سالم سخت به نظر می رسد.