بسم الله الرحمن الرحیم
سوره بقره

آیه دوم
ذلکَ الكتابُ لا رَيبَ فيه هُدًى لِلمُتَّقين
این کتاب، هیچ شکی در آن نیست؛ مایه هدایت پرهیزگاران است.
تفسیرالمیزان
"ذلکَ الکتابُ"
کلمه ذلک اشاره به والایی کتاب دارد و از جایگاهی بلند به ما نشان داده میشود.
"لا رَیبَ فیه"
یعنی در قرآن هیچ شکی و ابهامی نیست، شک از سوی انسان ناآگاه و عدم آمادگی اوست.
"هُدیً لِلمُتَّقین"
قرآن برای کسانی هدایتبخش است که اهل تقوا باشند(خود را از گناه و غفلت حفظ کنند) و با دل پذیرا به سوی آن بروند.

◾️آیا قرآنی که امروز در دستان ماست، نسخهای بینقص و مصون از هرگونه خطاست؟ و هیچ شک و ابهامی در آن نیست؟ بله، قرآنی که امروز در دست ماست، هیچ اشتباهی ندارد. و این، نه یک ادعای تعصبی، که یک واقعیت تاریخی، علمی و اعتقادی است. و این یک وعده الهی است که تحقق یافته. اگر یک قرآن چاپ ایران، عربستان، مصر، ترکیه، یا هر جای دیگر را باز کنی، همه آنها دقیقا یکسانند حتی در نقطهگذاری و اعراب اختلافی ندارند.
قرآن از همان حروف و کلماتی ساخته شده که عربها با آنها سخن میگفتند اما چرا منحصربهفرد بود:
این تفاوت در سه چیز بود:
نظم بینظیر (نثر آهنگین): قرآن نه شعر است و نه نثر معمولی؛ نظمی دارد که: در عین نثر روان، وزن و آهنگ خاصی دارد.
معنای عمیق، با الفاظ ساده: به طوری هم کودک میتواند آن را بفهمد و هم یک فیلسوف در آن غرق شود.
هماهنگی درونی (بدون تناقض): قرآن در طول ۲۳ سال در شرایط مختلف نازل شده و هیچ تناقضی در آن دیده نمیشود.
◾️چرا قرآن میگوید "هدی للمتقین"، مگه قرآن برای همه نیست؟ قرآن برای همه نازل شده، اما کسی هدایت میشه که با تقوا باشه. در غیر این صورت تنها به ظاهر قرآن اکتفا میکنند نه به هدایت قرآن.
◾️اهل تقوا چه کسانی هستند؟ خداوند در آیه ۳ سوره بقره، مستقیما سراغ مصادیق متّقیان میرود و نشان میدهد که یک "متّقی" واقعی، چه کسی است.
امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمایند:
(قرآن، ظاهرش خط است، باطنش عقل، زیبایی اش در معناست، و شوقش در دل.)