
آیه پنجم
اِيّا کَنَعْبُدُ وَ اِيّا كَنَسْتَعِينُ
تنها تو را میپرستیم و تنها از تو یاری میجوییم
از نگاه المیزان:
این آیه، نقطهی اوج بندگی است. انسان در اینجا: توحید در عبادت و توحید در استعانت را اعلام میکند. يعني: هم معبود من، تویی و هم پناهگاه من، تویی.

سوال و جواب
◾️چرا خداوند در قرآن، از زبان بندگانش میگوید: ما تو را میپرستیم و از تو یاری میجوییم؟ مگر قرآن، کتاب خدا نیست؟ بله قرآن کتاب خداست و هر کلمه از زبان بندگانش، یک دعوت به عمل است. آیه اول یعنی: من در زندگیم، تو را انتخاب میکنم. و آیه دوم یعنی من در سختیها تنها به تو تکیه میکنم. و این، نه یک توصیف صرفا خشک که توصیفی زنده از جنس حرکت دل است.
◾️اگر خدا هست، پس چرا اینقدر ساکت است؟ چرا او را نمیبینم؟ سکوت و پنهان بودن او، نشانه دوری نیست؛ که نشانه نزدیکیه محض است؛ مثل ماهی که عظمت دریا را درک نمیکند، مثل پرندهای که وسعت آسمان را نمیفهمد... . آنقدر نزدیک که اگر یک قدم دورتر بود، میتوانستیم ببینیمش.
◾️چرا خداوند خودش را به ما نشان نمیدهد؟ او خودش را پنهان کرده تا تو خودت را پیدا کنی. با دیدن خداوند یک ایمان اجباری به وجود میآید که ارزشی نداشت. اما در ندیدن بزرگترین کلاس تربیتی انسان یعنی اعتماد، صبر، عشق، امید، دعا و ... را با تمام وجود درک میکنیم.
◾️چرا پرستش تنها برای خداوند است؟ وقتی به کسی محبت میکنی یعنی آن شخص واسطهایست که به خداوند محبت کردی. یا وقتی از کسی کمک میگیری، بدان که آن دست، دستی است که خدا به سویت دراز کرده. و همه چیز چون زنجیرهایست که به خداوند متصل است. خداوندی که اول و آخر این زنجیره است، نه واسطه یا وسیله، که سرچشمه.
◾️آیا بدیها هم از جانب خداست؟ بدیها، نه آفریده خداوند که نتیجه نبود خوبیهاست. نتیجه فاصله ما از سرچشمه نور.
آنچه در قرآن مرا شگفتزده میکند، نه تنها ضرب آهنگ خاصی دارد که انسان را با خود میکشد، بلکه استفاده از کلماتی است که در یک جمله، چندین پیام عمیق را حمل میکند و هر بار چیزی تازه ای از آن کشف میشود. و شاید تا کنون هر چه از این آیه فهمیدیم تنها قطرهای از دریای بیکران باشد و هنوز ندانسته های دیگری در انتظار کشف شدن هستند.🌿