یک هفته از آشنایی رین و آکمی گذشته بود.
این دو تقریباً هر روز با هم تمرین میکردند.
رین کنترل مانا را یاد میگرفت.
و آکمی، دقت در اجرای جادو را.
هر کدام چیزی داشت که دیگری نداشت.
صبح یکی از روزها...
ناقوس هشدار روستا به صدا درآمد.
دنگ...
دنگ...
دنگ...
تمام مردم از خانههایشان بیرون آمدند.
رونان نیز فوراً زرهش را پوشید.
لیا با نگرانی پرسید:
«باز هم حمله شده؟»
رونان سری تکان داد.
«چند هیولا به مزرعههای جنوب روستا حمله کردهاند.»
او رو به رین کرد.
«تو داخل روستا بمان.»
رین فقط سر تکان داد.
چند دقیقه بعد...
جنگجویان روستا حرکت کردند.
اما رین متوجه شد فقط پنج نفر رفتهاند.
اگر تعداد هیولاها زیاد بود...
این نیرو کافی نبود.
در همان لحظه آکمی خودش را به رین رساند.
«شنیدی؟»
رین آرام گفت:
«آره.»
آکمی پرسید:
«فکر میکنی از پسشون برمیان؟»
رین چند لحظه سکوت کرد.
بعد به آسمان نگاه کرد.
جریان مانا...
آشفته شده بود.
هشدار
تجمع مانای غیرطبیعی شناسایی شد.
فاصله: سه کیلومتر.
تعداد تقریبی موجودات:
۱۲
رین اخم کرد.
«بهشون گفتن فقط چند هیولا...»
«اما تعدادشون خیلی بیشتره.»
آکمی با نگرانی گفت:
«باید به رونان خبر بدیم!»
رین سری تکان داد.
«دیگه دیر شده...»
او چند لحظه فکر کرد.
بعد تصمیمش را گرفت.
«باید کمکشون کنیم.»
آکمی با تعجب گفت:
«ما؟»
رین لبخند زد.
«نه برای جنگیدن از روبهرو.»
«فقط برای نجات دادن کسی که گیر بیفته.»
دو کودک از مسیر فرعی جنگل حرکت کردند.
رین تمام راه، با «دید مانا» محیط را بررسی میکرد.
او نمیخواست اشتباه کودکیاش تکرار شود.
این بار...
بیگدار به دل خطر نمیزد.
وقتی به نزدیکی مزرعه رسیدند...
پشت صخرهای پنهان شدند.
صحنه روبهرو...
نگرانکننده بود.
دوازده گابلین...
و یک گرگ عظیمالجثه با خز سیاه.
جنگجویان روستا در محاصره افتاده بودند.
رونان با صدای بلند فریاد زد:
«عقب نکشید!»
اما یکی از جنگجویان تعادلش را از دست داد.
گرگ سیاه با سرعت به سمت او پرید.
رین زیر لب گفت:
«الان...»
او کف دستش را بالا آورد.
چند قطره آب از جوی کنار مزرعه جدا شدند.
همزمان...
نسیم ملایمی را نیز هدایت کرد.
ترکیب موقت عناصر
آب + باد
پایداری: ۱۲٪
رین زمزمه کرد:
«برو...»
تیغهای باریک از آب، با کمک باد، با سرعت به سمت چشم گرگ پرتاب شد.
شووووووک!
گرگ لحظهای چشمش را بست.
همان یک لحظه کافی بود.
رونان فرصت پیدا کرد.
شمشیرش را با تمام قدرت فرود آورد.
گرگ زخمی شد و عقب پرید.
جنگجویان روحیه گرفتند.
چند دقیقه بعد...
آخرین گابلین هم شکست خورد.
هیولاهای باقیمانده فرار کردند.
رونان اطراف را نگاه کرد.
«اون حمله...»
«کار کدوم جادوگر بود؟»
اما هیچکس جوابی نداشت.
رین و آکمی، پیش از اینکه کسی آنها را ببیند، از همان مسیر مخفی به روستا برگشتند.
در راه...
آکمی با هیجان گفت:
«اون جادو...»
«خودت ساختیش؟»
رین لبخند زد.
«نه.»
«فقط دو عنصر ساده رو کنار هم قرار دادم.»
آکمی خندید.
«برای تو انگار همهچیز سادهست.»
رین به آسمان نگاه کرد.
«نه...»
«این تازه شروع راهه.»
آن شب...
سامانه دوباره ظاهر شد.
پیشرفت ثبت شد
عنصر آب: ۱۵٪
عنصر باد: ۶٪
کنترل مانا: افزایش یافت.
قابلیت جدید آزاد شد:
تحلیل هیولاها
رین با دیدن آخرین پیام لبخند زد.
«از این به بعد...»
«فقط جادوها رو تحلیل نمیکنم...»
«خودِ دشمنهام رو هم میشناسم.»
اما در همان لحظه...
در اعماق جنگل...
چشمان سرخ موجودی ناشناس باز شد.
او آرام زمزمه کرد:
«جنگجوی مرموز...»
«پس شایعهها حقیقت داشت.»
«سایه نقرهای... بالاخره ظهور کرد.»
ادامه دارد...