چند روز از اولین جادوی رین گذشته بود.
اما او برخلاف انتظارش...
هیچ تغییری در رفتار مردم ایجاد نکرد.
هیچکس نمیدانست که یک پسر نهساله در روستای کوچک آلدن...
توانسته اولین جادوی خودش را بسازد.
و رین هم قصد نداشت کسی بفهمد.
صبح زود...
رین طبق معمول در حیاط خانه تمرین میکرد.
این بار...
به جای شمشیر چوبی، روی کنترل مانا تمرکز کرده بود.
یک قطره آب کوچک بالای دستش شناور بود.
اما این بار...
دیگر فقط یک قطره نبود.
او تلاش میکرد شکل آن را تغییر دهد.
قطره آرام کشیده شد.
به یک تیغه باریک تبدیل شد.
اما چند ثانیه بعد...
پاش!
روی زمین افتاد.
رین آه کشید.
«کنترل شکل جادو خیلی سختتر از ساختنشه.»
تحلیل جادوی آب
پیشرفت: ۸٪
نکته:
قدرت جادو تنها به مقدار مانا وابسته نیست.
کنترل و درک عنصر نیز اهمیت دارد.
رین به پیام نگاه کرد.
در زندگی گذشته...
او همیشه با قدرت خام خودش پیروز میشد.
مانای عظیم.
شمشیر افسانهای.
تکنیکهای نابودکننده.
اما حالا...
برای اولین بار...
داشت معنی واقعی یادگیری را تجربه میکرد.
ظهر...
رین و رونان برای خرید به مرکز روستا رفتند.
مردم مشغول کارهای روزانه بودند.
کودکان بازی میکردند.
بازرگانها کالا میفروختند.
همه چیز آرام بود.
اما...
رین ناگهان ایستاد.
یک حس عجیب.
نه با چشم.
نه با گوش.
با مانا.
چیزی در میان جمعیت بود.
چیزی که با جریان طبیعی مانا هماهنگ نبود.
⚠️ هشدار
انرژی ناشناس شناسایی شد.
سطح خطر: نامشخص
رین آرام اطراف را نگاه کرد.
در میان مردم...
مردی با لباس خاکستری ایستاده بود.
چهرهاش معمولی به نظر میرسید.
اما...
مانای اطراف او غیرطبیعی بود.
رین در ذهنش گفت:
«یک انسان عادی نیست.»
مرد برای لحظهای سرش را چرخاند.
و مستقیم به رین نگاه کرد.
برای چند ثانیه...
زمان متوقف شد.
رین احساس کرد آن مرد...
او را شناخته است.
اما مرد فقط لبخند زد.
و بین جمعیت ناپدید شد.
رین تا خانه ساکت بود.
رونان متوجه شد.
«چیزی شده؟»
رین چند لحظه فکر کرد.
آیا باید بگوید؟
نه.
هنوز زود بود.
پس فقط گفت:
«هیچی.»
شب...
رین کنار پنجره نشست.
به آسمان نگاه کرد.
اطلاعات جدید ثبت شد.
موجود ناشناس
طبقهبندی: ناموفق
دلیل:
قدرت مخفی شده است.
رین اخم کرد.
«حتی سامانه هم نمیتونه تحلیلش کنه؟»
در همان لحظه...
در خارج از روستا...
مرد خاکستری کنار آتشی کوچک نشسته بود.
کلاهش را برداشت.
چهره واقعیاش نمایان شد.
روی گردنش...
نشانی سیاه وجود داشت.
نشان ارتش شیاطین.
او به سمت قلعه تاریک زالدار پیام فرستاد.
«سرورم...»
«شک من درست بود.»
«وارث بازگشته است.»
در طرف دیگر...
در قلعهای دورافتاده...
زالدار روی تخت سیاه خود نشسته بود.
چشمان سرخش آرام باز شد.
سالها بود منتظر این لحظه بود.
«پس...»
«رِن دوباره متولد شده.»
سکوت.
بعد لبخندی زد.
«اما این بار...»
«او یک قهرمان نیست.»
«او فقط یک کودک است.»
ادامه دارد...