یک هفته از بیدار شدن هسته مانای رین گذشته بود.
از آن روز...
همه چیز تغییر کرده بود.
او دیگر فقط میتوانست مانا را ببیند.
حالا...
میتوانست آن را لمس کند.
اما کنترلش...
هنوز بسیار ضعیف بود.
هر صبح...
رونان او را به دشتی کوچک، دور از روستا میبرد.
آنجا نه هیولایی بود و نه مزاحمی.
فقط زمین، آسمان و طبیعت.
رونان شمشیر چوبیاش را روی زمین گذاشت و گفت:
«قبل از اینکه یک جنگجو باشی...»
«باید یاد بگیری با مانا زندگی کنی.»
رین با تعجب پرسید:
«یعنی از شمشیر شروع نمیکنیم؟»
رونان لبخندی زد.
«شمشیر بدون مانا، فقط یک تکه آهنه.»
«اما مانا بدون شمشیر...»
«میتونه سرنوشت یک نبرد رو عوض کنه.»
رین روی زمین نشست.
چشمانش را بست.
این بار...
به جای دیدن مانا...
سعی کرد با آن صحبت کند.
ذرات آبیرنگ آرام اطرافش جمع شدند.
عنصرهای قابل احساس
🔥 آتش
💧 آب
🌪 باد
🪨 خاک
رین لبخند زد.
«همه عنصرها...»
«اما کدوم یکی؟»
سامانه پاسخ داد.
پیشنهاد:
عنصر آب
دلیل:
بیشترین سازگاری با جریان طبیعی مانا.
رین قبول کرد.
کنار جویبار کوچکی نشست.
قطرههای آب آرام روی سنگها میلغزیدند.
او ساعتها فقط به آنها نگاه کرد.
ظهر...
رونان دوباره برگشت.
دید که رین هنوز همانجا نشسته است.
خندید.
«هنوز هیچ کاری نکردی؟»
رین آرام جواب داد:
«دارم یاد میگیرم.»
رونان چیزی نگفت.
فقط نشست و از دور نگاهش کرد.
غروب...
ناگهان...
یکی از قطرههای آب از سطح رودخانه جدا شد.
آرام...
در هوا شناور ماند.
بعد دومی.
سومی.
چهارمی.
رین نفسش را حبس کرد.
قطرهها دور دستش چرخیدند.
اما فقط چند ثانیه.
بعد...
همه روی زمین افتادند.
جادوی جدید ثبت شد.
نام: قطره شناور
عنصر: آب
رتبه: F
تسلط: ۱٪
رین با خوشحالی لبخند زد.
«بالاخره...»
«اولین جادو.»
اما درست همان لحظه...
از میان بوتهها صدای خشخش آمد.
رونان فوراً ایستاد.
دستش روی قبضه شمشیر رفت.
سه گراز وحشی از جنگل بیرون آمدند.
یکی از آنها مستقیم به سمت رین حمله کرد.
رونان خواست حرکت کند.
اما فاصله زیاد بود.
رین فقط یک لحظه فرصت داشت.
غریزه جنگجوی قدیمیاش فعال شد.
دستش را بالا آورد.
همان چند قطره آب را که هنوز اطرافش بودند...
به سمت چشم گراز پرتاب کرد.
پاش!
گراز برای لحظهای دیدش را از دست داد.
مسیرش عوض شد.
از کنار رین رد شد و به تنه درخت برخورد کرد.
رونان در همان لحظه رسید و با یک ضربه حیوان را نقش زمین کرد.
دو گراز دیگر هم فرار کردند.
چند ثانیه سکوت برقرار شد.
رونان به رین نگاه کرد.
«اون حرکت...»
«کی یادت داد؟»
رین مکث کرد.
بعد لبخند کوچکی زد.
«خودم امتحانش کردم.»
رونان چند لحظه به او خیره ماند.
بعد خندید.
«پس از امروز...»
«دیگه مطمئن شدم.»
«تو فقط بااستعداد نیستی...»
«تو نابغهای.»
آن شب...
رین در اتاقش نشسته بود.
سامانه دوباره ظاهر شد.
پاداش اولین استفاده عملی از جادو
تسلط عنصر آب: ۱٪ → ۴٪
کنترل مانا افزایش یافت.
قابلیت جدید باز شد:
ترکیب جادوها (در حال قفل)
شرط آزادسازی:
یادگیری دو عنصر پایه.
رین به آخرین جمله خیره شد.
«ترکیب جادوها...»
همان قابلیتی که در زندگی قبلی هرگز وجود نداشت.
لبخند آرامی روی لبش نشست.
«این قدرت...»
«میتونه حتی از رِن هم قویترم کنه.»
اما در همان لحظه...
در نقطهای دور از روستا...
موجود شنلپوش دستش را روی گوی کریستالی سیاهی گذاشت.
تصویر رین درون گوی ظاهر شد.
او با صدایی آرام گفت:
«دیگر وقتش رسیده...»
«یکی را بفرستید.»
«میخواهم استعداد این کودک را از نزدیک ببینم.»
پشت سر او...
سایهای عظیم، آرام چشمان سرخش را باز کرد.
ادامه دارد...