برای یه شب خواب باکیفیت و آسوده هر کاری بگی کردم و هر راهی بگی رفتم.درمان با قرص های خواب اثربخش نبود و خلقم روز بدش خیلی تنگ میشد، پرخاشگری و همه اش خمیازه...متد فعالیت پرتحرک همراه با وزنه های سنگین و فشار آوردن روی عضلات هم نتونست روح سرکش و ذهن همیشه بیدارم که دائم مشغول فک زدن تو اتاق فکرم بود افسار بزنه.ذهنیاتم سرکش تر از این حرفا بودن و مفت تن به خواب نمیدادن.یه شب از نادرترین شبهایی که تونستم بالاخره بعد از 3شبانه روز بیداری به خواب که نه درواقع به اغما برم خواب عجیبی دیدم...
ادامه دارد...