...من تو را در بغض گلویم مخفی کرده ام
و در میان خنده های اجباری
و در میان روزمرگی و روز مُردگی ها ...
و در میان سرگرمی های اجباری
و تظاهر به خوب بودن ها و خوب دیدن ها و خوب شنیدن ها ...
و این ترادژی ترین بخش های زندگی من است .
قرار بود خاک ، داغ عزیز را سرد کند ! پس چرا نکرد؟!
و در پایان
محبوب من
من با غمت و نبودنت و حمل این جدایی استخوان سوز زندگی میکنم ... و طاقت میخواهد طاقت ! میفهمی ?