انقلاب اسلامی برای من صرفاً یک رخداد تاریخی نیست؛ یک «مدل حکمرانی» است که ادعای ارائه راهکاری متفاوت در دنیای سیاستزدهی امروز را دارد.
در جلد سوم از مجموعه چهارجلدی «حکمرانی دین»، تلاش کردهام بدون روایتهای کلیشهای و با رویکردی آکادمیک و متکی بر منابع اصیل، امکانسنجیِ پیوندِ میانِ «ایمان» و «ساختار قدرت» را بررسی کنم.
سؤال اصلی کتاب این است: آیا دین میتواند الگویی برای حکمرانی تمدنساز ارائه دهد که همزمان هم کارآمد باشد و هم از اصول وحیانی فاصله نگیرد؟
این کتاب حاصلِ سالها پژوهش و دغدغهی من در این مسیر است. اگر به مباحث تمدنی و نسبت دین و سیاست علاقهمندید، خوشحال میشوم این نوشتار را بخوانید و نقدتان را در کامنتها بنویسید.
