ویرگول
ورودثبت نام
محدثه
محدثه
محدثه
محدثه
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

کتابخانه‌ی برگ‌هایِ بازگشته

در اعماقِ یک جنگل بسیار قدیمی که حتی پرنده‌ها هم از جاده‌هایش می‌ترسیدند، درختی وجود داشت که هیچ‌کس نامش را نمی‌دانست. این درخت، ستونِ فقراتِ جنگل بود، اما به جای میوه، برگی داشت که هر برگ، یک «لحظه» از زندگیِ یک موجود بود.

در این جنگل، زمان مثل رودخانه جاری نبود؛ بلکه مثل مه، دور و برت می‌چرخید. اگر از یک درختِ بلوط رد می‌شدی، ممکن بود ناگهان خودت را در حالِ کودکی ببینی، چون از میانِ مهِ «لحظه‌ی کودکی» عبور کرده بودی.دختر کوچکی به نام «نِینا» در کنارِ این جنگل زندگی می‌کرد. نینا یک ویژگیِ عجیب داشت: او می‌توانست صدای برگ‌ها را بشنود. اما برگ‌ها حرف نمی‌زدند، آن‌ها «صداهایِ گذشته» را پخش می‌کردند. یکی از برگ‌ها صدای خنده‌ی یک مادر در سال‌های دور را داشت، برگ دیگر صدای برخوردِ قطراتِ باران بر روی یک سقفِ قدیمی را یک روز، نینا متوجه شد که برگ‌هایِ درختی بزرگ، در حالِ پریدن و خشک شدن هستند. جنگل داشت رنگِ خود را از دست می‌داد و لحظه‌ها در حالِ ناپدید شدن بودند. یعنی «گذشته» داشت پاک می‌شد.

او به سمتِ قلبِ جنگل دوید و دید که یک موجود کوچک و خاکستری، با یک قیچیِ آهنی، دارد برگ‌ها را می‌برد. آن موجود، «سایه‌یِ فراموشی» بود. او می‌خواست تمامِ خاطرات و لحظه‌هایِ زیبا را پاک کند تا دنیا فقط یک فضایِ خالی و بی‌روح باشد نینا ترسید، اما بعد به یاد آورد که او یک نویسنده است . او فهمید که برای مقابله با فراموشی، نباید با شمشیر جنگید، بلکه باید با «ثبت کردن» مبارزه کرد.

او از چوب‌هایِ خشکیده و سنگ‌هایِ صاف، به جای کاغذ استفاده کرد و با استفاده از شیره‌یِ میوه‌ها، شروع کرد به نوشتنِ تمامِ صداهایی که از برگ‌ها شنیده بود. او صدای خنده‌ها، صدایِ موسیقیِ باد، و حتی صدایِ گریه‌یِ باران را روی سنگ‌ها حک کرد.

به محض اینکه اولین کلمات و اولین صداها روی سنگ‌ها ثبت شد، نینا یک معجزه کرد: او خاطرات را از حالتِ «برگِ گذرا» به حالتِ «کلمه و نوشته» درآورد. کلماتِ او مثل ریشه‌هایِ محکم در زمین فرو رفتند و مانع از آن شدند که فراموشی بتواند آن‌ها را از بین ببرد.

سایه‌یِ فراموشی که قدرتِ هیچ «ثبتی» را نداشت، از مقابلِ قدرتِ نوشته‌های نینا عقب نشست و ناپدید شد. از آن روز به بعد، جنگل دیگر فقط یک جنگلِ گذرا نبود؛ آنجا تبدیل شد به بزرگترین کتابخانه‌یِ جهان، جایی که هر کسی با گوش دادن به سنگ‌ها، می‌توانست داستانِ زندگیِ کسانی را که سال‌ها پیش رفته بودند، دوباره زندگی کند.

یک نویسنده است خالی و بی‌روح باشد را.

داستان زندگیدرخت بلوطفضای خالیجنگل
۱
۰
محدثه
محدثه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید