در یک روستای کوچک میان کوههای سبز پسری به نام امیر زندگی میکرد که عاشق پرواز بود
هر روز بعد از مدرسه به بالای تپه میرفت و دستهایش را مثل بال پرندهها باز میکرد و با خودش فکر میکرد چه خوب میشد اگر مثل عقابها بالای ابرها شناور شود
یک روز پدربزرگش یک کاغذ رنگی به او داد و گفت بیا با هم یک هواپیمای کاغذی بسازیم
دستهای پیر پدربزرگ با حوصله کاغذ را تا میزد و امیر با چشمان گرد و درشت نگاه میکرد
وقتی هواپیما آماده شد به بالای تپه رفتند و پدربزرگ گفت حالا رویش یک آرزو بنویس
امیر با مداد لاغرش نوشت میخواهم پرواز کنم
باد آرام میوزید و هواپیمای کاغذی مثل یک پرنده کوچک در آسمان بال زد
امیر دوید و دوید و از خوشحالی فریاد کشید
پدربزرگ خندید و گفت هر آرزویی با یک قدم کوچک شروع میشود
سالها گذشت و امیر بزرگ شد و خلبان شد
روز اولی که هواپیمای واقعی را از زمین بلند کرد به یاد آن تپه و هواپیمای کاغذی افتاد و لبخندی زد
او حالا میدانست که هیچ آرزویی دور نیست اگر باورش کنی و برایش تلاش کنی