ویرگول
ورودثبت نام
رویا قادری
رویا قادری
رویا قادری
رویا قادری
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

تکیه بر دیوار مجازی..

شروعی دوباره..

دو روز از جشن تولد ۲۴ سالگیم گذشته بود، وارد دنیای تجربه و آزمون ها شده بودم.... شهر غریب، تنهایی، خودم و مشکلات روانی... از همه تلخ تر و سنگین تر( طلاق)

بله من دقیق دو روز بعد از تولدم، به معنای واقعی مُردم...

گُنگ بودم و دنبال راه نجات... نه کاری داشتم و نه سرپناهی که بتونم وسایلم رو جابه جا کنم چون همسر سابقم وسایلم رو داشت میریخت بیرون..

روزنانه ها، پیج اینستا گرام...

همکار و دوستای قدیمی... هیچ کدوم نتونستن کاری با شرایط مناسب من جور کنن...

برنانه دیوار و نصب کردم... نوشتم شرایطم چیه و دنبال کار میگردم..

۴۰ نفر تماس گرفتن و حضوری ۲۷ جا رفتم...

در آخر کاری رو پیدا کردم که یه اتاق هم برای زندگی بهم داد... حقوق هم تونستم بگیرم...

همیشه مادر بزرگم میگفت... به دیوار تکیه کن.. چون اگر ریخت سنگ و آجر هست‌.‌... به مردم تکیه نکن که اگر پشتت خالی شد اعتماد بریزه...

خوشحالم که به دیوار تکیه کردم...


۰
۰
رویا قادری
رویا قادری
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید