ویرگول
ورودثبت نام
فربد ضیایی
فربد ضیایی
فربد ضیایی
فربد ضیایی
خواندن ۳ دقیقه·۶ ماه پیش

مانتیکور _بخش دوم _قسمت اول. شهر قبیله شکارچی

کودک پای مادرش را بغل کرده و به حرف مادرش گوش می داد ، مادر روی اجاقی غذا می پخت یک نوع خوراک با گوشت فراوان در پاتیلی داشت می غلید و آشپزخانه دیواری با سه درز عمودی  به عنوان پنجره و هوا کش و حتی نگاه کردن به بیرون بود چون ان درز ها روی دیوار برای چشم های اشنا یک سوراخ تیراندازی بود.
و زن طبق عادت، حین غذا پختن و حرف زدن با کودکش چشم به بیرون می انداخت، منظره عجیبی بود اول یک خندق بعد راهی مارپیچ و دوباره خندق و یک دیوار با درز های تیراندازی،  راه مارپیچ بین دو خندق بود خندقها به اندازه کافی عمیق بودند که اگر کسی در ان بی افتد اگر نمیرد صدمات شدیدی میدید که میتوانست منجر به مرگ شود.
زن همانطور که داشت غذا میپخت و به بیرون نگاه میکرد به کودکش میگفت: فردا بابایی میاد با کلی هدیه ! از خوراکی و لباس و اسباب‌بازی ، برده جدید ! فردا وقتی از جلو خانه داره پیاده‌روی مقدس را انجام میده و برده ها و غنیمت ها پیش شکارچی بزرگ میبرد از همینجا میبینیش.
کودک ذوق زده بود ، از دیدن پدر از هدیه ها ، جایزه ها و داستان‌های جدید ، میخواست بزرگ شود و مثل پدرش یک شکارچی بشود البته خودشان به خودشان میگفتند شکارچی بقیه دنیا چیز دیگری میگفتند .
کودک با ذوق به مادرش گفت : پس فردا به بابا میگی من موقعی که نبودش پنج تا گربه و سه توله سگ کشتم ، میگی من غذا اوردم خونه ؟
مادرش با لبخندی عاشقانه گفت : معلومه عزیزم .

شهر قبیله شکارچی بزرگ بود ، شاید بزرگترین در منطقه اما با معماری عجیب که با تفکری عجیب تر درست شده بود.
شهر در فکر سازندگانش یک پوسته حلزون بزرگ بود که به یک منطقه در وسط میرسید اما ان وسط نه یک محوطه کوچک بلکه بزرگ و وسیع بود و اصلی ترین ساختمان ها در انجا بود
شهر همانطور که گفتیم یک حلزون بزرگ بود و از یک تپه بزرگ سنگی تراشیده شده بود ، دور تا دور شهر خندق بود و بعد دیوار ها که خود بر تپه سنگی بودند به خندق مشرف بودند .
دیوار ها در اصل خانه مردم قبیله شکارچی بودند ،دیوار بیرونی که یک خانه دو طبقه که به ان چسبیده بود و پشت خانه کمی فضای باز و نهر ابی جاری بود و دوباره یک خانه  دو طبقه و دیوار ،هیچ خانه حق نداشت پنجره یا درزی به فضای بین دو خانه داشته باشد و فقط یک در به فضای خالی بین دیوار و یک در به پشت بام میتوانست داشته باشد ، نه بیشتر و نه کمتر .
این دیوار عجیب به صورت حلزونی از بیرون به درون کشیده شده و هفت لایه بود ،مردم داخل دیوار زندگی میکردند و نور و هوای خانه از درز ها تیراندازی وارد خانه میشد.
کنار این دیوار که روی باقی مانده تپه سنگی بنا شده بود خندق کشی شده خندقی به عمق ۱۰ متر .
از بیرون شهر شبیه یک دیوار عظیم با خندقی عمیق برای دفاع حداکثری از خود.
اما راه مارپیچ بین دیوار و خندق عجیب تر بود، راه دقیقا هم سطح زمین بیرون بود شما مجبور بودید هی به چپ و راست بروید چون هیچ جایی راه مستقیم نمیشد تا محل ورود به وسط حلزون که با یک سراشیبی یک دروازه بزرگ میرسید بالاخره راه مستقیم میشد .

داستاندارک فانتزی
۷
۰
فربد ضیایی
فربد ضیایی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید