چند وقت پیش جایی غذایی خوردم که با وجود زحمت زیاد آشپز به نظرم چیزی کم داشت، چند روز پیش همون غذا رو خودم با ادویه و چیزای دیگه که بهش اضافه کرده بودم، پختم، و خانوادگی غذا رو خوردیم. تعریف زیادی از طعم غذا شنیدم و مقایسه با آخرین باری که همون غذا رو خورده بودن، و تفاوت ها رو بیان کردن، به نظرم رسید که خلاقیت واژه ای است شبیه به ادویه و هرآنچه به غذا اضافه می کنيم و طعم و رنگ و بوی غذا رو بهتر می کنه. شاید بشه گفت خلاقیت به هر موضوع و فعالیتی اگه اضافه بشه، رنگ و بوی بهتری به اون میده، و اون محصول رو شخصی می کنه.
وگرنه همه محصولات شبیه هم خواهند بود، یک خروار محتوایی که مثل محصولات انبوه کارخونه ها می مونن، با عطر، طعم و یا اندازه و کیفیت یکسان.
اما وقتی چاشنی خلاقیت رو به محصولاتمان اضافه می کنیم، زیبایی و تغییر رو وارد محصول کردیم، این محصول می تونه محتوای نوشتاری یا ویدئویی یا صوتی هم باشه.
آنچه محتوا رو شخصی می کنه، بهش روح فردی میده و اون رو انسانی تر و زیباتر می کنه همین خلاقیت است.