*به نام خالق عشق✨
وارد اتاق شد و در را بست
به دیوار پشتش خیره شده بودم و جوری رفتار می کردم که انگار وجود نداشت
دستی بر موهای خرمایی اش کشید و گفت
_ببین من زندگی خودمو دارم زن دارم بچه دارم پس خواهشا اون عشق بچگونه رو فراموش کن
نگاهم را از دیوار کشیدم و خیره شدم به چشمان آبی رنگی که مانند دریا مرا در خودغرق می کرد
+منم زندگی خودمو دارم
انگار با این حرفم شوکه شده باشد
چندین بار پلک زد
_عه...چه خوب
و دستگیره در را پایین داد
قبل از آنکه برود حرفم را برزبان آوردم
+همش تو خیالمه
نگاهش را دوخت سرامیک های سفید رنگ اتاق
_منم هیچوقت خانواده تشکیل ندادم
رفت و در را بست
ولی به خوبی می توانستم صدایش را بشنوم
_دوستت دارم
گونه هایم قرمز شدند
همانند اناری سرخ و تازه
زیر لب گفتم
+منم دوست دارم
#یادداشت.های.یک.بازمانده?*