*در دست ماه?
دخترک با خوشحالی به سمت در دوید
قلب کوچکش پر شده بود از شادی
شادی از برگشتن پدر
با همان لبخند کودکانه اش، و چال لپ هایش در را باز کرد
منتظر دیدن چهره پدر بود
که دومرد با لباس های خاکی ذوقش را کور کردند
با لرز مادرش را صدا کرد
+مامان بیا اینجا
معصومه از داخل خانه فریاد زد
_چی شده عزیزم
+چندنفر اومدن دم در کارت دارن
معصومه چادر گلدارش را سر کرد و با سرعت به سمت در دوید
رو به دخترش کرد و گفت
_قشنگ مامان تو برو خونه
+چشم
دخترک دست های کوچکش را درهم قفل کرد
و نگاهش را دوخت به ماه
+ماه مهربون
ماه سفید
بابام رو از تو می خوام
با بلند شدن صدای مادرش نزدیک در شد و گوشش را به در سپرد
_یعنی حسن آقا
_بله شهید شدن
دخترک با شنيدن اين جمله چند قدم به سمت عقب برداشت
معصومه در را باز کرد و با دیدن چهره خشک شده دخترش مواجه شد
دخترک نمی توانست جلوی اشک هایش را بگیرد
به سمت اتاقش دوید
برروی تخت دراز کشید و به سقف خیره شد
+بابا حسن میگفت هرکی شهید بشه میره پیش ماه
برروی تخت نشست
+ماه مهربون میشه حواست به بابام باشه؟:)
#داستانک?
#یادداشتهاییکبازمانده?
#اسکُپِرسَبز?*