حس نمیکنید دنیای هوش مصنوعی داره یکم شلوغ و کلافهکننده میشه؟ هر روز بیدار میشیم میبینیم یه ابزار جدید معرفی شده، یه سایت جدید ترند شده و یه اسم عجیبوغریب دیگه افتاده سر زبونها.
اولش هیجانانگیزه، ولی بعد از یه مدت میبینی ۱۰ تا اکانتِ مختلف داری، ۲۰ تا تبِ باز توی مرورگرته و آخرش هم یادت نمیاد کدوم یکی برای «نوشتن» خوب بود، کدوم برای «ساخت عکس» و کدوم برای «کد زدن». این یعنی به جای اینکه هوش مصنوعی کارمون رو سریعتر کنه، خودش شده یه دغدغهی جدید که وقتمون رو میگیره.
به نظرم آدمهای حرفهای به جای اینکه دنبال «تعداد ابزارهای بیشتر» باشن، باید دنبال «یکپارچگی» بگردن. یعنی یه جایی که بتونن همهی این قدرتها رو با هم داشته باشن.
توی همین مسیر، من با PulseSynapse آشنا شدم که رویکردش خیلی برام جالب بود. به جای اینکه تو رو بین سایتهای مختلف آواره کنه، اومده بهترین مدلهای دنیا رو کنار هم جمع کرده. این یعنی دیگه لازم نیست هی از این شاخه به اون شاخه بپری. وقتی همهچیز توی یه سیستم متمرکز باشه، ذهن آدم آرومتر میشه و خروجیِ کارش هم به شدت میره بالا. گاهی وقتها «سادگی» از «تنوع» خیلی ارزشمندتره.