ویرگول
ورودثبت نام
hamed-rahmani
hamed-rahmani✍️
hamed-rahmani
hamed-rahmani
خواندن ۹ دقیقه·۱ روز پیش

جادوشوندِگان

"داستان کوتاه"

این داستان درست بر می گردد به صد سال پیش در رابطه با اتفاقی که در دهکده ای به نام جادوشوندگان رخ داده است. البته این نام را من به این دهکده اتخاذ نموده ام شاید در ادامه بفهمیم چرا این نام را روی دهکده نهاده ام. از روی آب های روانی که در زیر پلی جریان دارد که هر پل یکیشان برای خروج از دهکده است و دیگری برای ورود به ورودی دهکده می رسیم. از کنار گل ها و گیاهان که هر گاه نسیم آن ها را نوازش می دهد به خانه های اهالی دهکده می رویم. غازها، مرغ ها، سگ ها، و اسب ها... همه ی این حیوانات در حال گشت و گذار هستند. دختر و پسری که بسیار به یک دیگر علاقه مندند روی پل دست های یک دیگر را به هم داده اند و دختر به چهره ی پسرک جوان نگاه می اندازد و با نگاهی سرشار از عشق به او نظر می افکند. در این بین مردها و زن های دهکده در حال شخم زدن زمین و آبیاری محصولات خود هستند روی چند سقف از خانه ها پرندگان با چوب ها لانه ای کوچک درست کرده اند و از هر سو صدای مردم دهکده در حال پیچش است. مردمی نیز در بازار کوچکی که اعم از پارچه فروشی ها، آهنگری ها و عده ای چوپان بره های خود را خرید و فروش می کنند در حال کسب می باشند. باید بگویم تجارها و بازرگانان نیز مسیرشان به آن بازار می خورد و هرازگاهی از این بازار دیدن می کردند. کولی ها نیز با آوازی در بین جمعیت راه می رفتند و تار و چنگه می زدند. تا اینجا همه چیز عادی به نظر می رسد تا اینکه یک شب پای زنی به دهکده باز می شود. با آمدن زن در مدت کوتاهی اتفاقاتی ناشی از اغفال شدن مردان به گوش می رسد و زن های دهکده به جوش و خروش می آیند. تنها جوانی که اغفال نشد پسری جوان بود که خیلی ها در دهکده می دانستند او در کودکی از گرگی ماده شیر خورده است. مدتی نپائید که زن های دهکده نیز انگار که برده ی دست آن زن شده باشند طوری با او برخورد می کردند که گویی چشمانشان آن زن را چیزی دیگر می بیند. پسر جوان دریافته بود که زنی ساحره است که به دهکده آمده است تا همگی را به خوابی خیالی فرو ببرد. او شب ها به غاری کوچک در زیر کوه می رفت و در آنجا می خوابید. زن ساحره به غار رفت و خود را شبیه موجودی زیبا کرد گویی که جوان تر و جذاب‌ تر می نمود. پسرک جوان مشعل را به سمت صورت زن گرفت نور مشعل روی صورتش می درخشید زن با نجوایی دور پسر چرخی زد و مانند ماری دور او پیچید. پسرک جوان که حسابی هراسیده بود چشم هایش را بست و با نهایت اظطراب گفت:

_ چه می خواهی ساحره؟...زود باش اگر قصد جانم را داری می توانی مرا بکشی...

ساحره باز به انسان مبدل شد و روی شانه اش کلاغی سیاه نشست سپس دامنش را با نوک انگشت هایش گرفت و گفت:

_ برایم جالب است اما حرفت را پس بگیر وگرنه بلایی که سر مردم دهکده در آوردم را سر تو در خواهم آورد

پسرک جوان با غروری لب باز کرد.

_ من حرفی نزده ام فقط خیال کردم تو این چنین می خواهی

ساحره ابروهایش را در هم کشید و پسرک جوان را با ندایی به یک انسان که فقط دستور را انجام می دهد تبدیل نمود. پسرک جوان میان مردم رفت و از آن پس مثل آن ها مطیعِ ساحره شد. دهکده در بهت و تاریکی فرو رفته بود. همه شب ها به رخت خوابهایشان می رفتند، می خوابیدند صبح بر می خواستند و فقط از پشت پنجره ی کوچک خانه هایشان به بیرون می نگریستند. انگار که دیگر صاحب عقل و اراده نباشند. پسرک جوان نیز طبق تمایلات و اندیشه های ساحره رفتار می نمود و تنها کاری که می توانست انجام دهد فرمانبرداری بود. پسربچه ای که کتی کهنه و کلاه لبه دار قهوه‌ ای رنگی روی سر نهاده بود توانسته بود از این ماجرا جان سالم به در ببرد با پای برهنه در راه باریکی از خانه ای به خانه ی دیگری دوید دختربچه ای را دید که به او خیره شد دختربچه فقط می توانست به او بنگرد.‌

مدتی بعد سواره نظامی که قصد عبور از دهکده را داشت تا به خانه های خود در دهکده ای دیگر برسند به آنجا رسیدند. اشخاصی که هر کدام سوار بر اسب ها بودند. آن ها کلاه‌خود، نیزه، شمشیر، و تیرکمان داشتند. دهکده برای مردان جنگجو مرموز به نظر می آمد. مردی که فرمانده ی سواره نظام بود از اسب پایین آمد. پسربچه کلاهش را از سر برداشته بود تکانش می داد و با فریادی که سر بر آورده بود به سمتِ سواره نظام می دوید. پسربچه به سواره نظام رسید دست هایش را با اشاره به سمت خانه ها گرفت و گفت:

_ آقا... آقا اینجا همه طلسم شده اند لطفأ کمکمان کنید آقا

_ چه می گویی پسر... طلسم؟ چطور ممکن است؟!

زن ساحره از خانه ای بیرون آمد که گویا قبل از آن برای کسی دیگر بوده است‌‌. همه ی سوارها به او نگریستند و لحظه ای پلک بر هم نزدند. افراد سواره نظام از اسب پیاده شدند. زن دستی به هم زد و آن ها را مهمان ساخت. فرمانده ها و مردان دیگر وقتی زن را دیدند از خود بی خود شدند. آن ها با توسل بر اینکه چند شب آنجا مهمان باشند و در رفاهی کامل به سر ببرند به خانه ی زن ورود کردند. چند دقیقه ای نگذشت که بحث میان آن مردها بالا گرفت و همه ی آن ها مثل اینکه با هم دشمنی داشته باشند یک دیگر را قتل عام کردند جز خاک و خون چیزی دیده نمی شد درگیری ها به خاطره ریختن شراب برای زن بود. اسب ها به هر سو دویدند و و چند تایی شان توسط زن ساحره رام شدند. او کافی بود فقط روی یال اسب ها دست بکشد اسب ها در عرض چند ثانیه رام می شدند. (حالا باید بگویم ساحره تنها کسی را که جادو نکرده است من بوده ام شاید او به حال من رحم کرده باشد و بلند خندیده و شراب را سر کشیده است) پسر بچه با چشم هایش شاهد تمامی ماجرا بود ساحره او را دید و او را فرا خواند. پسربچه با صورتی خشمگین از او دور شد و دوید به سمت پُل رفت ساحره در حالیکه لبخند روی لب داشت به پسربچه و دور شدنش از دهکده را تماشا می کرد. لبخندی که معنی خاصی را داشت در آن لحظه اتفاقی غم انگیز رخ داد که باعث شد بیش از پیش از ساحره نفرت بر دل بردارم. چیزی که پسربچه را ترساند یک پَری شبیه به آدمی زاد بود یعنی بالای بدنش آدمی زاد بود و پایینش که زیر آب بود دُم داشت و استخوانی بود او سر از آب بیرون آورد و پسر بچه را با فریب به سوی خود کشید پسربچه ابتدا ایستاد بعد پاهایش سست شد و بی اراده به سمت او رفت.او با لبخندی پسربچه را درون آب فرو برد و تنها کلاه لبه دار قهواه ای رنگش روی آب باقی ماند. ساحره از دور برای پسربچه دست تکان داد.‌

مردی از خانه ای بیرون آمد و با تبری که به سمت خود گرفته بود به یک بار سکوت دهکده را در هم شکست. مرد فریاد می کشید.‌

_ ننگ باد ننگ باد این زندگی پست را نمی خواهم دست من می خواهد سرم را بشکافد من از این لذت می برم...

بعد از این سخنان تبر را بر خود فرود آورد. نقش بر زمین شد و به دور دست خیره شد چشم هایش را بست.

همه ی اهالی دهکده در جنون، دیوانگی، توهم به سر می بردند. در قبیله های دیگر نیز این خبر پخش شده بود که دهکده ای وجود دارد که زنی جادوگر در آن زندگی می کند و همه ی مردم را در وهم فرو برده است... مردی از دور در چشمان ساحره پدید آمد کمی فکر کرد که او احتمال زیاد یک غریبه است.

مرد وارد یکی از خانه ها شد و یک دل سیر آب نوشید بعد مثل افرادی که مست اند دستی روی لب هایش کشید. زن ساحره و مرد یک دیگر را دیدند. آن ها هر دو به سمت یک دیگر می آمدند. زن جلوتر رفت و پرسید.

_ کیستی غریبه؟ اینجا چه می کنی؟ مگر خبر از اتفاقات این دهکده نداری چطور جرات کردی پا به اینجا بگذارید؟

مرد با کمی مکث گفت:

_ نه چه اتفاقی؟ می دانید آخر فقط من هستم که هیچ چیز را نمی دانم

_پس یک ولگرد هستید؟ از آن هایی که فکر می کنند می توانند مفت بنوشند و مفت بخورند و مفت بگردند فکر می کنم اشتباه آدرس به شما داده باشند اینجا از این خبرها نیست.

_ نه یک ولگرد حالا که می خواهم کمی استراحت کنم می دانید آخر در نیمه ی راه به راهزن ها برخوردم من با دشنه ای که در جیب داشتم بله این دشنه که می بینید توانستم آن ها را از پا در آورم.

_ چقدر شجاعانه من که باور نمی کنم

زن به چشمان مرد خیره شد و وردی که می خواند و هر کسی را افسون می ساخت را روی لب آورد. او متعجب ماند زیرا بر مرد اثری نمی کرد.

مرد با کمی متمرکز شدن روی لب های زن گفت:

_ چه می گویید؟ هوم با من هستید؟

_ راستش را بگو کیستی؟ یک جادوگر؟

_ من ؟ یک جادوگر؟ نه فکر می کنم من نیز پس مثل دیگران جادو شده باشم.

مرد تمامی دهکده را چرخید و زن از دور این بار با چیزی دیگر او را دعوت نمود. مرد کشان کشان پاهایش را روی زمین می کشید و به سمت اتاقی رفت که دید زنی برهنه در حال حمام کردن است. مرد به زن ساحره نگاه کرد.‌ او زن را بوسید و بعد زن آب را با تاسی روی مرد ریخت. مرد سریع از زیر آب جست به سمت زن ساحره رفت دشنه را بیرون آورد روی قلب زن دشنه را فرو برد. زن تمامی پیراهن توری اش که پُف کرده بود خونین شد. همه ی مردم از خانه ها بیرون جستند. زن در آخرین لحظه بی درنگ دستش را دور گردن مرد آویخت و لب های مرد را روی لب های خود فشرد. مرد لحظه ای دید که روی زمین افتاده است اما ایستاده بود. زن ساحره با لبخندی نفسش بریده شد. مرد تا چند قدمی با سرگیجه قدم برداشت. مردم که به حال خود بازگشته بودند او را دوره کردند. مرد که دیگر نمی توانست روی پاهایش بماند نقش بر زمین شد.

دهکده به حال و هوای کنونی خود بازگشت اما هیچ وقت دیگر کسی آنجا زندگی نکرد.

"پایان"

زنداستان کوتاهمرد زن
۰
۰
hamed-rahmani
hamed-rahmani
✍️
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید