به یادم نیاورید که او آن طور که باید مرا دوست ندارد یا آن طور که من به اون اهمیت میدهم و نگرانش هستم او نیست خودم همه این ها را میدانم شما به رویم نیاورید .
میدانم که خیلی خودم را کوچک میکنم پیش رویش اما عیبی ندارد...
من همه چیز را میدانم! شاید با ،خود بگویید دیوانه ام یا احمقانه رفتار میکنم ، خیر اینطور نیست من فقط میترسم اگر او را از دست بدهم دیگر هیچکس را مانند او پیدا نکنم مگر نه؟!
اگر دیگر هیچکس مثل او به مزخرفاتم نخندید چی؟
یا به حرف های مسخره ام؟
یا کار های دیوانه بازی ام ؟
یا مکالمه های طولانی و پر حرفی هایم؟
یا گوش دادن به علایق های عجیبم؟
از همه مهم تر چه کسی غر زدن هایم را تحمل خواهد کرد ؟
شاید با خود بگویید اینکه او را دوست دارد از رفتارش مشخص است !
اما خودتان بهتر میدانید دوست داشتنش سطحی است و عمقی نیست.
دلم تنگ است برای بیرون رفتن هایمان که مراقبم بودی مرا از لابه لای ماشین ها رد میکردی که زود برسم . در اتوبوس و مترو همیشه مراقبم بودی تو همیشه از من محافظت میکردی ، سر آن کوچه که مارا از هم جدا میکرد کلی همدیگر را بغل کرده ایم میدانی هروقت که رد میشوم تمام خاطراتم زنده میشود واضح و روشن . مشغله های زندگی مارا از هم جدا کرد
هر دوی ما نمیخاستیم همچین چیزی را ولی مجبور بودیم و هستیم .
همیشه بهترین هارا برایت در نظر میگیرم. همیشه حواسم از دور به تو هست .
به یادت هستم مدام به فکر تو به اینکه چه کاری انجام میدهی در کجا هستی یااا خیلی چیز های دیگر.......
رها رادمهر_
