
خیلی قوی بودن هم خوب نیست .قوی بودن من از حد معمول خودش بسیار گذشته دلم را محکم در دست گرفته ام که مبادا بلغزد جایی گیر کند و کار دست من بدهد انگار یکجور فوبیای دوست داشتن گرفته ام میترسم از اینکه عاشق شوم . یا اگر از کسی خوشم بیاید خود را بشدت سرکوب میکنم و سعی میکنم فوراً از دلم بیرونش کنم و فراموش کنم هر آنچه که بوده . آخرش این سرکوب کردن هایم کار دست من میدهند . چرا که فکر میکنم الان وقتش نیست و این فکر اشتباهی هست . اما خسته ام از دوستی هایی که هیچ کدامشان ته ندارند من یکی را میخواهم برای باقی عمرم که همدم و رفیق من باشد باهم خاطره بسازیم دیوانگی کنیم خوشگذرانی کنیم صبح ها را با او شب کنم من میخواهم نصف شب ها با او کنار ساحل قدم بزنم در کنار هم رشد کنیم و به جاهایی که آرزویش را داریم برسیم .
کسی که دوست داشتنم را نادیده نگیرد و وجود من برایش اهمیت داشته باشد .
من این را میخواهم فقط همین!.....
رها رادمهر_