
داستان این کتاب درباره ی رویداد هولناک واقعی در فرانسه ست . مرد بیگناهی که توسط مردم روستا سلاخی میشه.
من این کتاب رو در شرایط روحی نامساعدی خوندم .
بعد از خوندن هر قسمت ، کتاب رو می بستم و سرمو تو بالش فرو میکردم.
بعد خوندن این کتاب یک سوال همش توی سرم بود. چرا آدم های عادی یهو به این حد از جنون و قساوت میرسن ؟!
فروید در کتاب روانشناسی توده ای و تحلیل ایگو توضیح میده : انسان در توده ی مردم آزادی هایی بدست میاره که تا پیش از این از اونها محروم بوده. رفتار انسان در توده تفاوت چندانی با هیپنوتیزم ندارد.
جنگ ، فقر ، اختلاف طبقاتی و تعصب ، همه دست به دست هم دادن تا سائق مرگ چهره ی غیر انسانی خودشو نشون بده.
بنظرم مردم روستا این احساس ناتوانی ، در برابر سیل اتفاقات بد (مثل گرسنگی یا شکست های کشورشون در جنگ) رو یجوری میخواستن تخلیه کنن. پس به کوتاه ترین دیوار حمله میکنن.
بعد از خوندن کتاب احتمالا متوجه شباهتش با جامعه ما میشید . دشمن فرضی ما هم این بدبخت هایی هستند که گاه و بی گاه تو سوشال مدیا بهشون حمله میکنیم. در حالی که مشکل اصلی از جای دیگه ای آب میخوره.