میدونید ادم ها خیلی پیچیده اند،سیستم فوق العاده ای ست ،بچه که بودم فکر میکردم وقتی یکی میگه خودشناسی یعنی بدونم من فلان چیز رو دوست دارم و از فلان چیز بدم میاد من مهربونم من مغرورم و هزار تا من دیگه.کمی بزرگتر که شدم فکر کردم خودشناسی یعنی پیش بینی رفتار و دیدگاه خودم یچیزی در حدود تایپ و درصد هاش و هرکس میرفت بالا منبر و با صدای رسا و کلفتش میگفت:خود شناسی از اعم علوم است و...)سریع میگفتم چی میگهه برداشته کلام دیگرانو کپی کرده و اومده برا من سخرانی?و کمی بعد تر فکر کردم من ی وجود نداره این ذهن ادم هاست که نسبت میدهند من در هر لحظه یک منم و..?
ولی حالا... امان از ولی ها... ،حالا عاجز شده ام که این چیست،چرا اینهمه پستی بلندی دارد،چند تاست یا یکی ست! مثل کودکی شده ام که برای بار اول به شی نگاه میکند با هزاران هزار سوال که گاها سرمان را درد می اورد با سوال ها فراوانش و مجبور میشویم به قول خودمان بپیچانیمش?
میدانید کسی که بهش میگم من الان دو قسمت شده یک قسمت تن و ظاهرش و قسمت دیگر مغزش ،که هرکدام قالب های خود را دارند ،لابد ظاهر ساخته ی جامعه و محیط و مغز قالب وجودی خلقت .به هرحال خود مفهوم جالبی دارد خود از دید شما چیست؟
