
*تصمیمات مهم*
خورشید با بی رحمی از لای پرده های اتاقش میتابید.
الکس با سردردی مبهم و طعم گس دهانش بیدار شد ، اولین چیزی که حس کرد ، سنگینی کتاب های روی میز بود ، اما وقتی که نگاهش به دفترچه افتاد ، خون در رگهایش یخ زد ؛ دفتر چه باز بود.
او تمام ان روز را مثل روز های قبل گذراند.
در مدرسه لبخند های مصنوعی اش کش میامدند و میشکستند.
همکلاسی ها از کنارش رد میشدند و او طبق معمول ، فقط با سر جواب میداد.
مادرش هنگام شام گفت : << الکس ؟ چرا رنگت پریده ؟ حتما زیاد درس میخونی. بیخیال میگذره. >>
الکس سرش را تکان داد << اره ،میگذره. >>
او تمام طول روز به ان چشم های درخشان فکر کرده بود. ایا فقط یک رویا بود ؟ یا یک خطای دید ناشی از کم خوابی ؟
وقتی الکس به اتاقش برگشت ، در را قفل کرد و پشت به در تکیه داد و نفس عمیقی کشید.
نگاهش ناخودآگاه به سمت میز تحریر کشیده شد ؛ دفترچه ، همانطور که از دیشب ، از لحظه ایی که الکس غش کرده بود باز مانده بود و روی میز خودنمایی میکرد. الکس به سمت میز رفت تا ان را ببندد ، اما قبل از اینکه دستش به لبه ی کاغذ ها برسد ، صدایی از فضای اتاق برخواست. صدایی که از دل سایه ها میامد.
الکسیس انجا بود. اینبار ، نه از داخل دفتر ، بلکه تکیه داده به کمد لباس های مرتب الکس.
او با لبخندی جذاب و در حالی که به عکس های قدیمی روی میز نگاه میکرد گفت :
<< دیشب خوب خوابیدی ؟ >>
الکس که خشکش زده بود و قلبش به قفسه سینه اش میکوبید ولی مثل همیشه هیچ احساسی از چهره اش مشخص نبود حتی ذره ایی ترس نیز دیده نمی شد و همان لبخن. امن و همیشگی که دنیا را دور نگه میداشت.
با همان حالت رو به الکسیس چرخید و گفت :<< ببخشید ؟ >>
الکسیس نگاهش را از روی عکس های قدیمی روی میز برداشت و به الکس خیره شد به ان لبخند مصنوعی که اگر کس دیگری جز الکسیس ان را میدید متوجه مصنوعی بودنش نمیشد.
لبخند الکسیس محو شد و به الکس گفت :<< وقتی بچه بودی خنده هات واقعی تر به نظر میرسیدن!>>
الکس انگار که سیلی خورده باشد ، دستش را روی صورتش برد. لبخندش مانند شیشه ایی که بشکند چند تکه شد. اخمی که سالها زیر پوستش پنهان بود ، جایگزینش شد.
الکس :<< اه، خدایا ! تو فقط یه خیالی نباید زیاد بزرگت کنم !>>
الکسیس با قدم هایی ارام به سمت او امد ، بازوی الکس را گرفت و او را به سمت اینه قدی گوشه اتاق چرخاند الکسیس در گوش الکس زمزمه کرد
:<< به نظرت کدوممون واقعی تره ؟ منی که اینجا وایسادم و دارم حقیقت و میگم ، یا تویی که حتی یه ترک دیوار هم دروغ میگی ؟
الکس به تصویر خود در اینه خیره شد ؛ چهره ایی خسته با چشمانی که فریاد میزدند : << دیگه کافیهههه>>
الکس دیگر نتوانست طاقت بیاورد. الکس با صورتس بیحال و در حالی که انگار الکسیس حرف مزخرفی زده رو به الکسیس با پوزخندی درست مانند سدی که بشکند گفت :<< واقا فکر میکنی کسی هست که حرفای من و درک کنه ؟
کسی که من و اونطوری که هستم بپذیره و درک کنه ؟
بزار یه چیزی رو بهت بگم ...>>
او قدمی به جلو برداشت ، رو به الکسیس ادامه داد.
<< میتونی امتحان کنی ، شاید وقتی که تظاهر به پولداری کنی مردم برات شایعه درست کنن که تو یه بچه مایه داری یا اگه تظاهر به بی تفاوتی بکنی اونها فکر کنن که تو یه ادم سرد و بی احساسی که به هیچ چیز و هیچ کس اهمیت نمیدی ولی به نظرت اگه ناخواسته به خاطر سختی ها و بدبختی هایی که توی زندگی کشیدی یهویی گریه ات بگیره چی ؟
چشمان الکس در نور کم اتاق میدرخشید ، پر از دردی قدیمی که انگار هرگز التیام نیافته بود.
الکس : << فکر میکنی اونها تورو فرد قوی ای میدونن که خیلی چیزا رو تحمل کردی ؟!
میخوای بدونی جوابش چیه ؟ جوابش نههههه! نههههههه! اونها تورو بازنده خطاب میکنن، بهت میگن ضعیف و احمقی که تحمل یکم سختی و نداره !
تمام چیزی که بهش فکر میکنن اینه که تمام درد هات فیک و ساختگی ان !
بهت میگن که ما ام این مراحل و گذروندیم تو خیلی لوسی که اینطوری شدی.
در صورتی که نمیدونن ادما مثل هم نیستن ! هرکس ظرفیتی برای درد کشیدن دارههههه!
اونها نمیفهمن و هیچوقت نمیتونن درک کنن که بعضی وقت ها ، قوی بودن یعنی همین .... >>
بغض در گلویش گیر کرده بود و صدایش میلرزید ولی ادامه داد.
:<< یعنی همین که لبخند بزنی ، حتی وقتی که دلت میخواد از ته دلت فریاد بکشی !
یعنی همین که ساکت بمونی اونم زمانیکه کلمات توی گلوت گیر کردن و دارن خفه ات میکنن که بیان بیرون !
میخوای بدونی چراااا؟!
چون میدونی اگه این ماسک لعنتی و خنده های فیکتو نگه نداری یا ساکت نمونی آخرش یا قضاوتت میکنن یا یه دعوایی به پا میشه که تو انرژی ادامه دادنشو نداری !>>
الکسیس با نگاهی که انگار تک تک کلماتش را میفهمید، به او گوش داد.
هیچ قضاوتی در نگاهش نبود ؛ فقط آرامش و درک بود.
وقتی الکس ساکت شد ، سنگینی عجیبی از روی سینه اش برداشته شده بود.
الکسیس لبخندی زد ، لبخندی که اینبار گرم و صادقانه بود.
الکسیس :<< الان چه حسی داری ؟ >>
الکس با تعجب به الکسیس نگاه کرد و بعد از مکث کوتاهی گفت:<< به طرز عجیبی حس خوبی دارم ! احساس سبکی میکنم ! >>
الکسیس الکسیس با لبخندی آرام و شیطنت بار رو به روی الکس ایستاد و گفت :<< این حس میتونه حتی بهترم بشه ! فقط کافی وارد ماجراجویی های خودت بشی !>>
الکسیس با یک حرکت روی میز بالای دفترچه ایستاد و دستش را به سمت الکس دراز کرد.
الکس دو دل بود و افکارش مانند برق و باد در ذهنش می گذشتند.
خب!خب!
امیدوارم از این پارت لذت برده باشید.
تا هفته بعد مراقب رویاهاتون باشید.
^^