درخت

ای بندگان ابدی ترس

ای در غل وزنجیر شدگان

نویدی برای شما که جاودانه گشتم

خون ریخته ام درختی گشته

بی خزان بی سرما

شاخه هایم تیشه است مشعل است

برکنید ریشه این تاریکی را

گم کننده چشماتنان را

پ ن :آبان